واکاوی ارتباط بین خشونت کلامی و رفتاری در محیط زایشگاه با بروز عوارض زایمانی: مروری بر مطالعات مقطعی

زمینه و هدف: خشونت زایمانی به عنوان یکی از چالش های جدی حقوق بشر و سلامت باروری، شامل طیف گسترده ای از بدرفتاری های کلامی و فیزیکی در حین زایمان است. با توجه به اهمیت تجربه مثبت زایمان در سلامت مادر و نوزاد، این مطالعه با هدف واکاوی ارتباط میان خشونت کلامی و رفتاری در محیط زایشگاه با بروز عوارض زایمانی، از طریق مرور مطالعات مقطعی انجام شده است.روش بررسی: در این مطالعه مروری، جستجوی نظام مند در پایگاه های داده معتبر علمی شامل PubMed، Scopus، Web of Science و Google Scholar با استفاده از کلیدواژه های اختصاصی انجام شد. معیارهای ورود شامل مطالعات مقطعی منتشر شده در ده سال اخیر بود که به بررسی انواع خشونت (کلامی، فیزیکی، عدم حفظ حریم خصوصی) و پیامدهای مامایی پرداخته بودند. داده های استخراج شده به روش سنتز محتوایی مورد تحلیل قرار گرفتند.یافته ها: یافته های حاصل از مرور مطالعات مقطعی نشان داد که خشونت کلامی (توهین، تحقیر، فریاد زدن) و خشونت رفتاری (بی توجهی به درخواست های مادر، معاینات مکرر و خشن، اجبار در مداخلات پزشکی) با افزایش سطح کورتیزول و استرس فیزیولوژیک در مادر همراه است. این وضعیت با عوارضی نظیر طولانی شدن مراحل زایمان، افزایش نیاز به مداخلات تهاجمی (سزارین اورژانسی یا استفاده از فورسپس)، نمره آپگار پایین نوزاد و خونریزی های پس از زایمان ارتباط معناداری داشت. همچنین، این بدرفتاری ها عامل اصلی بروز اختلال استرس پس از سانحه و افسردگی پس از زایمان در مادران شناسایی شدند.نتیجه گیری: نتایج نشان می دهد که خشونت در زایشگاه تنها یک آسیب اخلاقی نیست، بلکه عاملی مداخله گر در فیزیولوژی زایمان است که منجر به بروز عوارض جسمی و روانی جدی می شود. ارتقای فرهنگ “مراقبت مامایی محترمانه” و تدوین پروتکل های نظارتی سخت گیرانه برای کاهش رفتارهای خشونت آمیز در کادر درمان، ضرورتی اجتناب ناپذیر برای بهبود شاخص های سلامت مادر و نوزاد است.

کلیدواژه ها:

خشونت زایمانی ، خشونت کلامی ، عوارض زایمان ، مطالعات مقطعی ، مراقبت محترمانه زایمان ، سلامت روان مادر.