هیپنوتیزم به مثابه راهکاری برای مدیریت استرس ادراکی و تنظیم پاسخ های فیزیولوژیک در دوران یائسگی و اختلالات باروری: مروری بر شواهد موجود

یائسگی و اختلالات باروری به عنوان دو دوره بحرانی در زندگی زنان، نه تنها با تغییرات هورمونی، بلکه با افزایش قابل توجه استرس ادراکی و بی ثباتی در پاسخ های فیزیولوژیک مانند محور هیپوتالاموس-هیپوفیز-آدرنال و تغییرات سیستم عصبی خودمختار) همراه هستند. هدف از این پژوهش، بررسی شواهد موجود پیرامون اثربخشی هیپنوتیزم به عنوان یک مداخله مکمل برای مدیریت استرس و تنظیمات فیزیولوژیک در این دو گروه از بیماران است.روش شناسی: این مطالعه به صورت مروری با جستجو در پایگاه های داده معتبر بین المللی و داخلی، مقالات منتشر شده در دهه اخیر را که بر کاربرد هیپنوتیزم در کاهش علائم یائسگی (نظیر گرگرفتگی و اضطراب) و همچنین کاهش استرس در پروسه های کمک باروری تمرکز داشته اند، مورد تحلیل قرار می دهد.یافته ها: نتایج نشان می دهد که مداخلات مبتنی بر هیپنوتیزم با تسهیل وضعیت آرامش عمیق، موجب کاهش معنادار استرس ادراکی، تعدیل نوسانات ضربان قلب و کاهش پاسخ های کورتیزولی در زنان یائسه و نابارور می شود. همچنین، تکنیک های هیپنوتیزمی در بهبود کیفیت خواب و کاهش حساسیت های عصبی-عروقی (در یائسگی) و افزایش نرخ تاب آوری روانی (در مسیر درمان ناباروری) نقش حمایتی موثری ایفا می کنند.نتیجه گیری: هیپنوتیزم درمانی می تواند به عنوان یک راهکار ایمن، مقرون به صرفه و غیرتهاجمی در کنار پروتکل های پزشکی استاندارد، جهت مدیریت استرس ادراکی و تنظیم پاسخ های فیزیولوژیک در دوران یائسگی و اختلالات باروری به کار گرفته شود. با این حال، انجام مطالعات کارآزمایی بالینی بیشتر با حجم نمونه بالاتر جهت استخراج پروتکل های استاندارد در این زمینه توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

هیپنوتیزم درمانی ، یائسگی ، اختلالات باروری ، استرس ادراکی ، تنظیم فیزیولوژیک ، سلامت روان زنان.