تحمل پذیری خطا در سیستم های ذخیره سازی و پردازش داده های بزرگ با پردازش جریانی بلادرنگ با منطق فازی

با گسترش روزافزون داده های بزرگ و افزایش نیاز به پردازش بلادرنگ اطلاعات، تضمین پایداری و قابلیت اطمینان سیستم های ذخیره سازی و پردازش داده به یکی از چالش های اساسی در سامانه های توزیع شده تبدیل شده است. وقوع خطاهای سخت افزاری، نرم افزاری و ارتباطی می تواند منجر به کاهش کارایی، از دست رفتن داده ها و اختلال در پردازش جریانی شود. ازاین رو، استفاده از روش های هوشمند برای افزایش تحمل پذیری خطا و مدیریت موثر رخدادهای غیرقطعی ضروری است. در این پژوهش، چارچوبی مبتنی بر منطق فازی برای بهبود تحمل پذیری خطا در سیستم های ذخیره سازی و پردازش داده های بزرگ با پردازش جریانی بلادرنگ ارائه می شود. در روش پیشنهادی، شاخص هایی نظیر نرخ خطا، میزان بار پردازشی، تاخیر شبکه، مصرف منابع و وضعیت گره های پردازشی به عنوان ورودی سیستم فازی در نظر گرفته شده و بر اساس قوانین استنتاج فازی، سطح ریسک و احتمال وقوع خطا تعیین می شود. سپس با استفاده از نتایج حاصل، تصمیمات مناسبی برای تخصیص منابع، بازیابی خطا و مدیریت بار اتخاذ می گردد. به کارگیری منطق فازی در محیط های داده های بزرگ می تواند دقت پیش بینی خطا را افزایش داده، زمان بازیابی سیستم را کاهش دهد و پایداری پردازش جریانی را در شرایط پویا و نامطمئن بهبود بخشد. یافته های پژوهش بیانگر آن است که ترکیب تکنیک های تحمل پذیری خطا با منطق فازی می تواند راهکاری موثر برای مدیریت هوشمند خطا در سامانه های پردازش داده های بزرگ و بلادرنگ باشد.

کلیدواژه ها:

داده های بزرگ ، تحمل پذیری خطا ، پردازش جریانی بلادرنگ ، منطق فازی ، قابلیت اطمینان.