عدم قطعیت های اقلیمی و طراحی محیط و منظر ( مطالعه موردی محدوده حاشیه رودخانه کارون در شهر اهواز )

شدیدتر شدن تغییرات اقلیمی به دلیل مداخلات انسان و ایجاد پدیده هایی نظیر گرد و غبار که کل کشور ما را به ویژه در مناطق غرب و جنوب غربی تحت تاثیر قرار داده است، خشکسالی ، بیابان زایی و طوفان های شدید باران که در سالهای اخیر اغلب باعث بلایای بزرگ هواشناسی مانند سیل و رانش گل بوده ، اثرات مخرب و زیان باری را بر سیستم های طبیعی و مناظر فرهنگی در محیط و منظر شهری داشته است . عدم قطعیت های ناشی از تغییرات اقلیمی بوجود آمده به طور گسترده به عنوان یکی از چالش های اصلی موثر بر پایداری منظر ( سیستم های اجتماعی-اکولوژیکی) شناخته شده است. و عدم توجه به این عدم قطعیت ها در طراحی محیط زیست شهری سبب ایجاد اختلال در منظر و گاها اثرات جبران ناپذیری را بوجود می آورد به گونه ای که در دهه اخیر این اثرات شامل ، خطرات جانی و مالی ، تخریب زیرساخت ها ، توقف پروژه ها ، تخریب پوشش های سبز غیربومی و ناسازگار و نیز اتلاف وقت و هزینه های فراوان بلحاظ اقتصادی بوده است. به نظر می رسدکه نقش و مقیاس منظر به عنوان یک ابزار فرهنگی-اجتماعی در جریان اصلی گفتمان تغییر اقلیمی نادیده گرفته شده است بنابراین طراحی محیط و منظر با در نظر گرفتن عدم قطعیت های اقلیمی جهت کاهش اثرات منفی و مخرب در منظر بیش از پیش احساس می شود. در این تحقیق به بررسی و تحلیل نوع و میزان تغییرات منظر در اثر عدم قطعیت های اقلیمی طی بازه ی زمانی ۶۷ ساله در محدوده حاشیه ساحلی رودخانه کارون در شهر اهواز از طریق عکس های هوایی و داده های اقلیمی پرداخته شده است، سپس تعیین شاخص های اکولوژیکی مناسب در طراحی محیط و منظر و در نهایت ارائه راهکارها ، پیشنهادات و دستورالعمل های طراحی در این زمینه به منظور سازگاری فرآیندهای طبیعی و فعالیت های فرهنگی منظر با عدم قطعیت های اقلیمی و نظارت و ارزیابی اثرات تغییرات آب و هوایی در بازه های زمانی معین با در نظر گرفتن شاخصه های منظر پایدار( انعطاف پذیری ، پویایی و خودگردان) به همراه مشارکت گروه های محلی در مقیاس های کلان ، میانی و خرد در نظر گرفته شده است. در نهایت پتانسیل منحصر به فرد منظر در درگیر کردن مردم با عدم قطعیت ها و تغییرات اقلیمی ، منجر به چارچوبی برای ادغام منظر با تغییر رفتار و اقدامات اقلیمی می شود . همچنین نیاز به اتخاذ تدابیر و سیاست های سازگار با پیامدهای تغییرات اقلیمی برای مقاوم تر کردن و آسیب پذیری کمتر در برابر اثرات تغییرات آب و هوایی خواهد بود.