نظریه سندروم خلاقیت سمی در برند سازی

در دنیای رقابتی امروز، خلاقیت به عنوان نیروی محرک اصلی در برندسازی شناخته می شود؛ با این حال، خلاقیتی که بدون انسجام استراتژیک و درک صحیح از هویت برند به کار رود، می تواند آثار زیان باری به دنبال داشته باشد. این مقاله به معرفی و تحلیل "سندروم خلاقیت سمی در برندسازی" می پردازد؛ پدیده ای که طی آن اقدامات خلاقانه به جای تقویت برند، منجر به بی ثباتی، سردرگمی مخاطب و تخریب ارزش های بنیادی برند می شود. در این پژوهش، ابتدا نشانه ها و ریشه های بروز خلاقیت سمی بررسی شده و سپس پیامدهای آن بر وفاداری مشتریان، تصویر برند و جایگاه رقابتی تحلیل می گردد. در ادامه، با مرور نمونه های واقعی و ارائه چارچوب هایی برای کنترل خلاقیت در فرآیند برندسازی، راهکارهایی برای پیشگیری از این سندروم پیشنهاد شده است. یافته های این مطالعه نشان می دهد که خلاقیت موفق در برندسازی نیازمند توازن هوشمندانه میان نوآوری و حفظ انسجام هویتی برند است.

کلیدواژه ها:

خلاقیت سمی ، بی ثباتی برند ، هویت برند ، ساختارشکنی منفی ، استراتژی برندسازی ، سردرگمی مخاطب