نظریه ها و مدل های تبیین کننده اشتیاق تحصیلی دانش آموزان

تبیین اشتیاق تحصیلی در چارچوب مدل های مختلفی صورت گرفته است که یکی از معتبرترین آن ها، مدل چندبعدی فردریکس و همکاران است که بر تعامل ابعاد رفتاری، عاطفی و شناختی تاکید دارد. همچنین نظریه خودتعیین گری نیز به عنوان یک مدل زیربنایی، اشتیاق را محصول ارضای نیازهای اساسی روان شناختی می داند. در پژوهش های داخلی، مدل های ساختاری متعددی تدوین شده است که نشان می دهند اشتیاق تحصیلی حاصل تعامل ویژگی های شخصیتی دانش آموز (مانند تاب آوری و خودکارآمدی) و ویژگی های محیطی (مانند حمایت معلم و جو مدرسه) است. این مدل ها به مربیان کمک می کنند تا بفهمند اشتیاق یک پدیده ایستا نیست، بلکه فرآیندی پویا است که در صورت تغییر شرایط محیطی و بهبود روابط بین فردی در مدرسه، قابل ارتقا و بازسازی است (رضازاده، ۱۳۹۹).