بررسی تاثیر روش های نوین تدریس عملی بر یادگیری مهارت های طراحی و دوخت

آموزش مهارت های عملی در حوزه طراحی و دوخت به عنوان یکی از ارکان اساسی در رشته های مهارتی و فنی، نیازمند بهره گیری از شیوه های تدریس موثر و متناسب با ماهیت عملی این مهارت هاست. در سال های اخیر، تحول در رویکردهای آموزشی و گسترش فناوری های نوین، موجب شکل گیری روش های جدید تدریس شده است که هدف آن ها افزایش کیفیت یادگیری، ارتقای مهارت های عملی فراگیران و ایجاد یادگیری عمیق و پایدار است. در این میان، استفاده از روش های نوین تدریس عملی نظیر یادگیری مبتنی بر پروژه، آموزش مبتنی بر مسئله، یادگیری مشارکتی، استفاده از شبیه سازهای آموزشی، آموزش ترکیبی و بهره گیری از فناوری های دیجیتال در آموزش مهارت های طراحی و دوخت، توجه بسیاری از پژوهشگران حوزه آموزش های مهارتی را به خود جلب کرده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر روش های نوین تدریس عملی بر یادگیری مهارت های طراحی و دوخت انجام شده است. روش پژوهش از نوع مروری و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و اسنادی است. در این راستا، منابع علمی مرتبط از پایگاه های معتبر داخلی نظیر نورمگز، SID، مگیران و سیویلیکا و همچنین پایگاه های علمی بین المللی مانند ساینس دایرکت، اسکوپوس و پرکوئست مورد بررسی قرار گرفت. پس از گردآوری منابع، مقالات و پژوهش های مرتبط با موضوع آموزش مهارت های عملی، روش های نوین تدریس و آموزش طراحی و دوخت مورد تحلیل محتوایی قرار گرفتند تا روندهای پژوهشی، دیدگاه های نظری و یافته های تجربی در این حوزه شناسایی و تبیین شود. نتایج بررسی منابع نشان می دهد که استفاده از روش های نوین تدریس عملی می تواند تاثیر قابل توجهی بر ارتقای یادگیری مهارت های طراحی و دوخت داشته باشد. این روش ها با ایجاد فرصت های یادگیری فعال، افزایش مشارکت فراگیران در فرایند آموزش، تقویت تفکر خلاق و حل مسئله و فراهم سازی محیط های یادگیری تعاملی، موجب بهبود درک مفاهیم تخصصی و افزایش مهارت های عملی هنرجویان می شوند.

کلیدواژه ها:

روش های نوین تدریس ، آموزش مهارتی ، طراحی و دوخت