طراحی کلاس های یادگیری عمیق برای کاهش حفظ محوری در دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف طراحی الگوی کلاس های مبتنی بر یادگیری عمیق به منظور کاهش رویکردهای حفظ محور در دانش آموزان انجام شد. مسئله اصلی پژوهش، غلبه روش های تدریس سطحی و حافظه محور در نظام آموزشی ایران است که منجر به یادگیری غیرمعنادار و کاهش انگیزه پیشرفت تحصیلی می گردد. این مطالعه با روش تحقیق کتابخانه ای و با رویکرد توصیفی‑تحلیلی انجام شد. داده ها از طریق جستجوی نظام مند در پایگاه های علمی معتبر داخلی (مگ ایران، نورمگز، SID) و نیز منابع خارجی طی سال های ۱۳۸۵ تا ۱۴۰۲ جمع آوری گردید. یافته ها نشان داد که طراحی کلاس های یادگیری عمیق شامل پنج مولفه اصلی است: الف) تاکید بر درک و تفسیر به جای بازآوری طوطی وار، ب) بهره گیری از پرسش های چالش برانگیز و مسائل باز، ج) ایجاد موقعیت های یادگیری مشارکتی و مبتنی بر پروژه، د) ارائه بازخورد فراشناختی و ترویج خودتنظیمی، ه) ارزشیابی کیفی با تاکید بر فرآیند یادگیری. نتایج پژوهش حاکی از آن است که به کارگیری این الگو می تواند به طور معناداری میزان حفظ محوری را کاهش داده و یادگیری عمیق و پایدار را در دانش آموزان تقویت نماید. همچنین اجرای این رویکرد نیازمند توانمندسازی معلمان، بازنگری در محتوای کتاب های درسی و تغییر نظام ارزشیابی سنتی است.واژگان کلیدی: یادگیری عمیق، حفظ محوری، طراحی کلاس درس، دانش آموزان، رویکردهای یادگیری