نقش و جایگاه معاون پرورشی در ارتقای مهارت های اجتماعی دانش آموزان مقطع ابتدایی: یک مطالعه توصیفی-تحلیلی

امروزه نظام های آموزشی به ویژه در مقطع ابتدایی، از انتقال صرف دانش به سمت مهارت آموزی اجتماعی تغییر جهت داده اند. در این میان، معاون پرورشی به عنوان کلیدی ترین عنصر تربیتی در مدارس، نقشی محوری در شکل دهی به تعاملات اجتماعی دانش آموزان ایفا می کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش معاون پرورشی در ارتقای مهارت های اجتماعی (مانند همدلی، مسئولیت پذیری و کار گروهی) دانش آموزان انجام شده است. روش پژوهش از نوع توصیفی-تحلیلی با رویکرد کیفی است. داده ها از طریق مطالعات کتابخانه ای و تحلیل اسناد بالادستی (مانند سند تحول بنیادین آموزش و پرورش) گردآوری شده است. یافته ها نشان می دهد که معاون پرورشی از طریق طراحی برنامه های فوق برنامه مشارکتی، مدیریت محیط مدرسه و استفاده از بازی های تربیتی، تاثیر مستقیمی بر بهبود مهارت های تعاملی دانش آموزان دارد. این مقاله بر اهمیت نقش تسهیل گری تربیتی تاکید داشته و راهکارهای عملیاتی برای ارتقای این جایگاه ارائه می دهد.واژگان کلیدی: معاون پرورشی، مهارت های اجتماعی، مقطع ابتدایی، نظام تربیتی، تعاملات دانش آموزی، سند تحول بنیادین.