پرخاشگری در کودکان مقاله مروری

پرخاشگری در کودکان به عنوان یکی از شایع ترین اختلالات رفتاری، برون ریز تاثیرات عمیقی بر عملکرد تحصیلی، روابط با همسالان و سازگاری اجتماعی آنان دارد. هدف از پژوهش حاضر واکاوی علل، پیامدها و راهکارهای مدیریت پرخاشگری در کودکان است. این مطالعه با روش توصیفی-تحلیلی و بررسی ادبیات پژوهشی موجود انجام شده است. یافته های حاصل از تحلیل منابع نشان می دهند که پرخاشگری پدیده ای چندعاملی است که ریشه در تعامل پیچیده متغیرهای زیستی، بافت خانوادگی نظیر سبک های فرزندپروری استبدادی و تعارضات والدین و عوامل محیطی دارد. به ویژه نقش یادگیری مشاهده ای از طریق رسانه ها و بازی های رایانه ای خشن و همچنین ضعف در مهارت های تنظیم هیجان به عنوان پیش بینی کننده های قوی در بروز رفتارهای تهاجمی شناسایی شدند. نتایج حاکی از آن است که مداخله موثر نیازمند رویکردی چندجانبه شامل آموزش مدیریت خشم به کودکان، اصلاح الگوهای تعاملی والدین و ارتقای سواد رسانه ای است. تشخیص و درمان زودهنگام این اختلال برای پیشگیری از رفتارهای ضداجتماعی در بزرگسالی حیاتی می باشد.

کلیدواژه ها:

سبک های فرزندپروری ، یادگیری مشاهده ای ، تنظیم هیجان ، رفتار ضداجتماعی