بررسی اثربخشی رویکردی چندبعدی در کاهش اضطراب املای دانش آموزان با نیاز ویژه

اضطراب یکی از رایج ترین مشکلات تحصیلی در میان دانش آموزان نیاز ویژه است که میتواند فرآیند یادگیری را به شدت مختل کند. در ابتدای سال تحصیلی، آقای میم، یکی از دانش آموزان کلاس دوم مدرسه استثنایی الف استان قزوین، با اضطراب شدید هنگام املا مواجه بود؛ به گونه ای که در زمان برگزاری املاء دچار گریه، لرزش بدن، حالت تهوع و امتناع شدید از نوشتن میشد. این اقدام پژوهی با هدف کاهش اضطراب املا این دانش آموز انجام گرفت. برای این منظور، با بهره گیری از روش های ایجاد انگیزه، پرورش اعتماد به نفس از طریق رویکرد پرورش مثبت نگر، و اجرای مداخلات مبتنی بر درمان شناختی-رفتاری،۱ مداخلات آموزشی و روان شناختی طراحی و اجرا شد. شواهد گردآوری شده از طریق ابزار سنجش اضطراب آدامز ۲و نیز مشاهده مستقیم عملکرد دانش آموز نشان داد که میزان اضطراب به طور معناداری کاهش یافته است. دانش آموز که در آغاز سال از نوشتن املا خودداری میکرد، در پایان دوره مداخله، در بسیاری از موارد به طور داوطلبانه و با آرامش در فعالیت های نوشتاری شرکت نمود. نتایج این اقدام پژوهی اهمیت به کارگیری روش های روان شناختی و تربیتی مناسب در کاهش اضطراب تحصیلی در دانش آموزان نیاز ویژه را به خوبی نشان داد.

کلیدواژه ها:

اضطراب ، اعتماد به نفس ، رویکرد شناختی رفتاری ، فرزندپروری مثبت ، املا.