آموزش مهارت حل مسئله در مدارس

چکیدهپژوهش حاضر با هدف بررسی آموزش مهارت حل مسئله در مدارس و نقش آن در بهبود فرآیند یادگیری دانش آموزان انجام شده است. مهارت حل مسئله به عنوان یکی از مهم ترین مهارت های شناختی قرن بیست ویکم، نقش اساسی در رشد تفکر انتقادی، خلاقیت و توانایی تصمیم گیری دانش آموزان دارد. در این پژوهش تلاش شده است وضعیت آموزش این مهارت در مدارس، روش های مورد استفاده معلمان و موانع موجود در مسیر آموزش موثر آن مورد بررسی قرار گیرد.روش پژوهش از نوع توصیفی–پیمایشی بوده و جامعه آماری شامل دانش آموزان یا معلمان مدارس می باشد. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه ای است که روایی و پایایی آن تایید شده و داده های به دست آمده با استفاده از روش های آماری توصیفی و استنباطی مورد تحلیل قرار گرفته اند. نتایج پژوهش نشان می دهد که آموزش مهارت حل مسئله در مدارس در سطح مطلوبی قرار ندارد و همچنان روش های سنتی تدریس بر فرآیند یاددهی–یادگیری غالب هستند.یافته ها همچنین بیانگر آن است که استفاده از روش های تدریس فعال مانند یادگیری مبتنی بر مسئله و روش های مشارکتی تاثیر مثبت و معناداری بر تقویت مهارت حل مسئله در دانش آموزان دارد. علاوه بر این، موانعی مانند حجم بالای محتوای درسی، محدودیت زمانی کلاس ها و کمبود آموزش های تخصصی برای معلمان از عوامل مهم در ضعف آموزش این مهارت شناخته شده اند. در نهایت، نتایج پژوهش بر ضرورت بازنگری در روش های تدریس و حرکت به سمت آموزش های فعال و مسئله محور تاکید دارد.کلمات کلیدیمهارت حل مسئله، مدارس، روش های تدریس فعال، یادگیری مبتنی بر مسئله، تفکر انتقادی، دانش آموزان، نظام آموزشی