بررسی تاثیر رهبری آموزشی معلم بر انگیزش و اشتیاق یادگیری دانش آموزان

رهبری آموزشی معلم در کلاس درس به عنوان یکی از کلیدی ترین متغیرهای فرآیند یاددهی-یادگیری، نقش بسزایی در شکل گیری اتمسفر روان شناختی، تعهد تحصیلی و پویایی انگیزشی دانش آموزان ایفا می کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی جامع تاثیر رهبری آموزشی معلم بر انگیزش تحصیلی و اشتیاق یادگیری دانش آموزان با تمرکز بر نظریه خودتعیین گری و در قالب یک مقاله مروری جامع تدوین شده است. سیستم های آموزشی سنتی که بر مدارهای قدرت، کنترل بیرونی و شیوه های تدریس سخنرانی محور استوار هستند، در دنیای کنونی کارآمدی خود را از دست داده و تمایل طبیعی کودکان به یادگیری را سرکوب می کنند. در این مقاله، بر پایه تحلیل نظام مند ادبیات پژوهشی موجود، مشخص گردید که الگوهای نوین رهبری آموزشی معلم که بر محور حمایت از خودمختاری، ارتقای احساس شایستگی و تقویت پیوندهای عاطفی طراحی شده اند، می توانند اشتیاق یادگیری را در دانش آموزان بازآفرینی کنند. یافته های تحلیلی نشان می دهند که سبک های ارتباطی کلامی و غیرکلامی معلمان، بکارگیری متدهای نوآورانه تدریس مشارکتی، ادغام هدفمند ابزارهای دیجیتال مانند واقعیت افزوده و پلتفرم های تعاملی، و نیز اصلاح ساختارهای سنجش عملکرد از الگوهای نمره محور به بازخوردهای توصیفی-فرآیندی، ارکان اصلی رهبری آموزشی اثرگذار را تشکیل می دهند. این الگوها با ارضای نیازهای بنیادی روان شناختی، انگیزش را از لایه های بیرونی به سمت سطوح درونی هدایت کرده و اضطراب تحصیلی را مهار می سازند. علاوه بر این، نقش تعدیل کننده ویژگی های شخصیتی دانش آموزان و حمایت های خانوادگی در این فرآیند تبیین شده است. در نهایت، راهکارهای عملیاتی برای مربیان و مدیران مدارس جهت بازمهندسی اتمسفر انگیزشی کلاس ها ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

رهبری آموزشی معلم ، انگیزش تحصیلی ، اشتیاق یادگیری ، نظریه خودتعیین گری ، سبک ارتباطی.