نقش هوش مصنوعی آموزشی در بازآفرینی انگیزش یادگیری دانش آموزان ابتدایی

ورود هوش مصنوعی به قلمرو آموزش و پرورش، یکی از بزرگ ترین دگرگونی های ساختاری را در نظام های تربیتی هزاره سوم رقم زده است. مقطع ابتدایی به عنوان دوره شکل گیری بنیان های شناختی، عاطفی و شخصیتی کودکان، نیازمند رویکردهای نوآورانه ای است که بتوانند اشتیاق به یادگیری را به شکلی پایدار بازآفرینی کنند. پژوهش حاضر با هدف بررسی جامع نقش هوش مصنوعی آموزشی در بازآفرینی انگیزش یادگیری دانش آموزان ابتدایی با تمرکز بر چارچوب نظری خودتعیین گری به صورت یک مقاله مروری نظام مند تدوین شده است. سیستم های آموزشی سنتی به دلیل اتکای مفرط بر متدهای تدریس یکنواخت، نظام های ارزشیابی رقابتی و محرک های انگیزشی بیرونی، در مواجهه با نسل جدید دانش آموزان که در بسترهای تعاملی دیجیتال رشد یافته اند، دچار چالش افت محسوس انگیزش تحصیلی شده اند. این مقاله با تحلیل و ترکیب ادبیات پژوهشی داخلی و خارجی تبیین می کند که چگونه فناوری های مبتنی بر هوش مصنوعی، از جمله سیستم های یادگیری تطبیقی، عامل های هوشمند تعاملی و ابزارهای بازی وارسازی هوشمند، می توانند اتمسفر کلاسی را دگرگون سازند. یافته های این پژوهش نشان می دهند که هوش مصنوعی آموزشی از طریق شخصی سازی فرآیند یادگیری، ارائه بازخوردهای فوری و کیفی، و تسهیل شبکه های هم آموزی، به طور همزمان به سه نیاز روان شناختی بنیادی انسان یعنی نیاز به خودمختاری، شایستگی و ارتباط پاسخ می دهد و انگیزش را از لایه های بیرونی به سمت سطوح درونی و خودتعیین گر هدایت می کند. علاوه بر این، نقش سبک های ارتباطی معلمان و حمایت های خانوادگی به عنوان متغیرهای تعدیل کننده در این الگو واکاوی شده است. در نهایت، راهبردهای کاربردی برای ادغام اصولی هوش مصنوعی در مدارس ابتدایی جهت ارتقای تعهد تحصیلی و سلامت روان دانش آموزان ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی آموزشی ، انگیزش یادگیری ، مقطع ابتدایی ، نظریه خودتعیین گری ، شخصی سازی آموزش.