طراحی مجموعه پردیس فرهنگی هنری بارویکرد باز زنده سازی فضاهای شهری مطالعه موردی گنبد کاووس

طراحی پردیس های فرهنگی–هنری می تواند نقش مهمی در ارتقای تعاملات اجتماعی و باززنده سازی فضاهای شهری ایفا کند. هدف این پژوهش طراحی یک پردیس فرهنگی–هنری در شهر گنبدکاووس با رویکرد بازآفرینی فضاهای رهاشده شهری است. روش تحقیق توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر رویکرد کیفی بوده و داده ها از طریق مطالعات کتابخانه ای، تحلیل نمونه های تطبیقی، برداشت میدانی و پرسشنامه گردآوری شده است. جامعه آماری شامل ۱۰۰ نفر از شهروندان و متخصصان شهری بوده و پایایی پرسشنامه با ضریب آلفای کرونباخ ۰٫۹۷۵ تایید شد. نتایج پژوهش نشان می دهد که شاخص هایی مانند دسترسی و پیوستگی شهری، جذابیت بصری، تعامل اجتماعی و امنیت فضایی بیشترین تاثیر را بر رضایت کاربران دارند. بر این اساس، طرح پیشنهادی با سازمان دهی فضاها پیرامون یک میدان مرکزی و الهام از فرم چادرهای ترکمن، تلاش می کند ضمن تقویت هویت فرهنگی منطقه، بستری برای تعاملات اجتماعی و فعالیت های هنری فراهم سازد. یافته های پژوهش نشان می دهد که طراحی مراکز فرهنگی می تواند به عنوان ابزاری موثر در باززنده سازی فضاهای شهری و ارتقای کیفیت محیط شهری عمل کند.

کلیدواژه ها:

پردیس فرهنگی هنری ، باززنده سازی ، فضاهای شهری ، فرهنگ