امکان سنجی استفاده از حسگرهای هوشمند رطوبت و آفات در آبیاری و سمپاشی هوشمند گل کاری های شهرداری

با افزایش جمعیت شهری و محدودیت منابع آبی، مدیریت بهینه فضای سبز و گل کاری های شهرداری به یک چالش اساسی تبدیل شده است. این مقاله به امکان سنجی استفاده از حسگرهای هوشمند رطوبت و آفات در دو کاربرد کلیدی آبیاری و سمپاشی هوشمند می پردازد. حسگرهای رطوبت قادرند با اندازه گیری دقیق رطوبت خاک، نیاز آبی واقعی گیاهان را تشخیص داده و از آبیاری بی رویه جلوگیری کنند. در سوی دیگر، حسگرهای پایش آفات با استفاده از فناوری هایی نظیر تصویربرداری چندطیفی و آنالیز فرومون ها، امکان تشخیص زودهنگام آلودگی های آفتی را فراهم می سازند. معماری یکپارچه این سیستم می تواند داده ها را به سامانه مرکزی ارسال کرده و عملگرهای آبیاری و سمپاشی را به صورت خودکار یا نیمه خودکار فعال نماید. ارزیابی اقتصادی نشان می دهد که علی رغم هزینه اولیه تجهیزات، بازگشت سرمایه از محل کاهش مصرف آب و سموم طی ۲ تا ۴ سال قابل حصول است. در پایان، چالش های زیرساختی، نگهداشت و آموزش نیروی انسانی برای پیاده سازی موفق این فناوری در گل کاری های شهرداری بررسی می شود.

کلیدواژه ها:

حسگر هوشمند رطوبت ، حسگر پایش آفات ، آبیاری هوشمند ، سمپاشی هوشمند ، گل کاری شهری ، مدیریت فضای سبز ، اینترنت اشیا در کشاورزی