نقش مشاوره مدرسه در آمادگی شغلی دانش آموزان برای عصر هوش مصنوعی: یک مرور انتقادی

این مطالعه با مرور نظام مند ۹۰ پژوهش در بازه ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۵ نشان می دهد که نظریه های کلاسیک مشاوره شغلی، به دلیل اتکا به مسیرهای شغلی پایدار و مهارت های قابل پیش بینی، دیگر پاسخ گوی بازار کار متحول شده توسط هوش مصنوعی نیستند. یافته ها از شکاف میان مهارت های ضروری قرن بیست ویکم، مانند تفکر انتقادی، خلاقیت، سواد دیجیتال، هوش هیجانی و یادگیری مستمر و شایستگی های واقعی دانش آموزان حکایت دارد؛ شکافی که در برنامه های درسی منسوخ، روش های تدریس سنتی، ضعف آموزش معلمان و مشاوران و محدودیت های زیرساختی ریشه دارد. بر این اساس، مطالعه چارچوبی فناوری محور برای مشاوره شغلی پیشنهاد می کند که بر ارزیابی های هوشمند، یادگیری فعال و بهره گیری از سامانه های یادگیری انطباقی، دستیاران مجازی و واقعیت مجازی استوار است، اما هم زمان بر حفظ ابعاد انسانی، رعایت اصول اخلاقی، کاهش شکاف دیجیتال و عدالت آموزشی تاکید می کند. با وجود موانعی چون محدودیت مالی، مقاومت فرهنگی، نابرابری دسترسی فناورانه و خطر سوگیری الگوریتمی، نتایج نشان می دهد بازتعریف مشاوره شغلی به عنوان مولفه ای محوری در نظام آموزشی، مستلزم سرمایه گذاری راهبردی، توسعه حرفه ای مستمر و توازن میان فناوری و قضاوت انسانی است.

کلیدواژه ها:

مشاوره شغلی ، هوش مصنوعی ، مهارت های قرن بیست ویکم ، شکاف مهارتی ، آموزش فناوری محور