اثربخشی بازآموزی اسنادی بر سرمایه های روانشناختی و کیفیت زندگی دانشجویان

هدف از انجام این پژوهش بررسی اثربخشی بازآموزی اسنادی بر سرمایه های روانشناختی و کیفیت زندگی دانشجویان دانشگاه پیام نور همدان بود. روش این پژوهش نیمه آزمایشی (پیش آزمون - پس آزمون با گروه کنترل) است. جامعه آماری این پژوهش متشکل از کلیه دانشجویان دانشگاه پیام نور همدان در سال تحصیلی ۱۴۰۱-۱۴۰۰ به تعداد بود. نمونه آماری بر اساس طرح پژوهش ۳۰ نفر در نظر گرفته شد و بصورت در دسترس انجام شد و جایگزینی بصورت تصادفی صورت گرفت. جهت گردآوری اطلاعات در این پژوهش از پرسشنامه های سرمایه روانشناختی لوتانز، یوسف و اویلیو (۲۰۰۴)، کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهان (۱۹۹۳) استفاده شد. مداخله بازآموزی اسنادی به مدت ۱۰ هفته و هر هفته ۱ جلسه ۳ ساعته مبتنی بر سری جلسات آموزشی برنامه بازآموزی اسنادی استینهارت و دالبیر (۲۰۰۸) برگزار شد. نتایج به دست آمده نشان داد، بازآموزی اسنادی بر سرمایه های روانشناختی و کیفیت زندگی دانشجویان به میزان ۶۷/۰ تاثیر دارد (۰۱/۰>P). همچنین بازآموزی اسنادی بر خودکارآمدی دانشجویان به میزان ۲۰/۰ (۰۵/۰>P)، بر امید دانشجویان به میزان ۱۷/۰ (۰۵/۰>P)، تاب آوری دانشجویان به میزان ۲۴/۰ (۰۵/۰>P) و بر خوش بینی دانشجویان به میزان ۲۶/۰ (۰۱/۰>P) تاثیر دارد. علاوه بر این، بازآموزی اسنادی بر سلامت جسمانی دانشجویان به میزان ۲۴/۰ (۰۵/۰>P)، بر سلامت روان دانشجویان به میزان ۲۶/۰ (۰۱/۰>P) و بر روابط اجتماعی دانشجویان به میزان ۲۲/۰ (۰۵/۰>P) تاثیر دارد.

کلیدواژه ها:

بازآموزی اسنادی ، سرمایه های روانشناختی ، کیفیت زندگی