اثربخشی درمان ذهنآگاهی بر نشانگان افسردگی و الگوهای ارتباطی در زنان متاهل

این پژوهش با هدف تعیین اثربخشی درمان ذهنآگاهی بر نشانگان افسردگی و الگوی ارتباطی در زنان متاهل انجام شد. پژوهش نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون و پسآزمون با دو گروه آزمایش و کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی زنان متاهل مراجعهکننده به مراکز خدمات مشاوره و رواندرمانی شهر بندرعباس در سال ۱۴۰۳ بود، که از بین آنها با توجه به معیارهای ورود به مطالعه و با روش نمونهگیری در دسترس تعداد ۳۰ نفر انتخاب و به شیوه انتصاب تصادفی در دو گروه مساوی (آزمایش ۱۵ نفر و کنترل ۱۵ نفر) گمارش شدند. اطلاعات پژوهش با کمک چکلیست اطلاعات جمعیتشناختی-فرم محقق ساخته، پرسشنامه تجدیدنظر شده افسردگی (بک و همکاران، ۱۹۹۶) و پرسشنامه الگوی ارتباطی (کریستنسن و سالاوی، ۱۹۸۴) گردآوری شد. آزمودنیهای گروه آزمایش با توجه به پروتکل ذهنآگاهی کابات-زین طی ۸ جلسه (هفتهای یک جلسه بهمدت ۱ ساعت) تحت درمان قرار گرفتند. تحلیل دادهها با روشهای آمار توصیفی و تحلیل کوواریانس با نرمافزار آماری SPSS-v۲۶ انجام شد. نتایج نشان داد که شرکت در جلسات برنامه درمان ذهنآگاهی بر کاهش نشانگان افسردگی در افراد گروه آزمایش موثر بوده است(۲۵۰/۴۱=F، ۰۰۸/۰=P و ۶۰۴/۰=η) و بین میانگین نمره دو گروه آزمایش و کنترل در مرحله پسآزمون تفاوت معناداری وجود دارد. همچنین، نتایج نشان داد شرکت در جلسات برنامه درمان ذهنآگاهی موجب افزایش نمره الگوی ارتباطی(۸۹۷/۳۶=F، ۰۱۰/۰=P و ۵۱۷/۰=η) در مرحله پسآزمون شده است و بین میانگین نمره الگوی ارتباطی دو گروه در مرحله پسآزمون از نظر آماری تفاوت معناداری وجود دارد.

کلیدواژه ها:

درمان ذهنآگاهی ، نشانگان افسردگی ، الگوی ارتباطی ، زنان متاهل