اثربخشی درمان ذهنآگاهی بر آثار سوگ و دشواری در تنظیم هیجان در بازماندگان متوفیان کرونا

همهگیری کرونا علاوه بر تبعات اجتماعی و اقتصادی با آسیبپذیریهای روانی و عاطفی قابل توجهی در مبتلایان و بازماندگان همراه است. بنابراین پژوهش حاضر با هدف اثربخشی درمان ذهنآگاهی بر آثار سوگ و دشواری در تنظیم هیجان بازماندگان متوفیان کرونا انجام شد. پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل تمامی بازماندگان متوفیان کرونا مراجعه کننده به بیمارستان شهید محمدی شهر بندرعباس در سال ۱۴۰۲ بود. با روش نمونهگیری در دسترس تعداد ۳۰ نفر انتخاب و به شیوه تصادفی سازی در دو گروه آزمایش ۱۵ نفر و کنترل ۱۵ نفر جایگزین شدند. گردآوری دادهها با چک لیست اطلاعات جمعیتشناختی، پرسشنامه آثار سوگ (هوگان، ۲۰۰۱) و پرسشنامه دشواری در تنظیم هیجان (گراتز و رومر، ۲۰۰۴) انجام شد. آزمودنیهای گروه آزمایش تحت ۸ جلسه درمان ذهنآگاهی قرار گرفتند. برای تحلیل علاوه بر روشهای آمار توصیفی، تحلیل کوواریانس چندمتغیره با کمک نرم افزار آماری spss نسخه ۲۶ انجام شد. نتایج نشان داد درمان ذهنآگاهی بر کاهش آثار سوگ (۰۴/۲۸=F، ۴۸۸/۰=η) و کاهش دشواری در تنظیم هیجان (۰۶/۱۷=F، ۴۰۷/۰=η) آزمودنیهای گروه آزمایش در مرحله پسآزمون اثربخش بوده است (۰۵/۰>P). با توجه به نتایج، درمانگران و متخصصان سلامت می توانند از رویکردهای درمانی موج سوم (درمان ذهنآگاهی) برای مداخله های مرتبط با سلامت در بازماندگان متوفیان کرونا استفاده کنند.

کلیدواژه ها:

درمان ذهنآگاهی ، سوگ ، دشواری تنظیم هیجان ، کرونا