تحلیل روانشناختی رابطه درمان متمرکز بر شفقت با خودانتقادگری، ذهنی سازی و خودتنظیمی هیجانی در بهبود الگوهای ارتباطی زوج های متعارض

هدف از انجام این پژوهش با عنوان تحلیل روانشناختی رابطه درمان متمرکز بر شفقت با خودانتقادگری، ذهنی سازی و خودتنظیمی هیجانی در بهبود الگوهای ارتباطی زوج های متعارض، بررسی این امر است که استفاده از درمان متمرکز بر شفقت چگونه می تواند بر بهبود علائم در خودانتقادگری، ذهنی سازی و خودتنظیمی هیجانی موثر باشد و این امر به نوبه خود چه تاثیری بر بهبود الگوهای ارتباطی زوجین خواهد داشت؟ این پژوهش که به شیوه بنیادی و روش تحلیلی- کتابخانه ای انجام شده است، نتایج خود را چنین بیان می کند که درمان متمرکز بر شفقت با تاثیرگذاشتن بر ویژگی های خودانتقادگری، ذهنی سازی و خودتنظیمی هیجانی و بهبود آن، می تواند بر بهبود الگوهای ارتباطی زوج های متعارض تاثیر داشته و این الگوها را با الگوی مناسب جایگزین نمایند.

کلیدواژه ها:

درمان متمرکز بر شفقت ، خودانتقادگری ، ذهنی سازی ، خودتنظیمی هیجانی