رابطه خودارزشمندی و انسجام درونی در زنان شاغل

هدف پژوهش حاضر رابطه خودارزشمندی و انسجام درونی در زنان شاغل است. این پژوهش در چهارچوب پژوهش های توصیفی قرار دارد و از نوع همبستگی است. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه زنان شاغل حاضر در آموزش و پرورش شهر پاکدشت در سال ۱۴۰۳ بود که حدود ۱۵۰۰ نفر بوند. از میان جامعه آماری، بر اساس جدول کرجسی و مورگان و با استفاده از روش نمونه گیری دردسترس و داوطلبانه، ۳۰۶ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند و به ۲ پرسشنامه خودارزشمندی کراکر و دیگران (۲۰۰۳)، مقیاس انسجام درونی (آنتونوسکی، ۱۹۹۳) پاسخ دادند. برای تحلیل داده های پژوهش از شاخص های آمار استنباطی مانند ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون استفاده شد. داده ها به کمک نرم افزار spss-۲۲ تحلیل شد. نتایج حاکی از این بود که بین انسجام درونی (قابل درک بودن، قابل مدیریت بودن و معنادار بودن) با خودارزشمندی درونی و بیرونی همبستگی مثبت و معنادار وجود دارد.

کلیدواژه ها:

خودارزشمندی ، انسجام درونی ، زنان شاغل