تاثیر همتا‑آموزی بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دوزبانه و کندآموز در مناطق محروم

پژوهش حاضر به بررسی تاثیر روش همتا‑آموزی بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دوزبانه و کندآموز در مناطق محروم می پردازد. همتا‑آموزی به عنوان یک راهبرد آموزشی مشارکتی و مقرون به صرفه، پتانسیل قابل توجهی برای پاسخگویی به نیازهای ویژه این گروه از دانش آموزان دارد. یافته های فراتحلیل های اخیر نشان می دهد که این روش می تواند اثرات مثبت متوسطی بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دوزبانه داشته باشد (g=۰.۵۸)، به ویژه در زمینه سوادآموزی و خواندن (g=۰.۶۲). همچنین پژوهش ها در زمینه دانش آموزان کندآموز نشان دهنده بهبود معنادار در عملکرد تحصیلی و نگرش یادگیری آنان است. با این حال، اجرای این روش در مناطق محروم و با دانش آموزان دارای نیازهای ویژه، با چالش های منحصر به فردی مانند کمبود منابع، تفاوت های فرهنگی و زبانی، و نیاز به طراحی حساس و آگاهانه از نظر فرهنگی همراه است. این مقاله با مرور مبانی نظری و پیشینه تحقیق، چالش ها و فرصت های پیش روی این رویکرد را تحلیل کرده و پیشنهادهایی برای اجرای موثر آن در بافت مناطق محروم ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

همتا‑آموزی ، دانش آموزان دوزبانه ، کندآموزان ، مناطق محروم ، پیشرفت تحصیلی