نقش بازی های آموزشی در تحریک خلاقیت و کنجکاوی دانش آموزان

در جهان رو به تغییر امروز، نظام های آموزشی با چالش های نوینی روبرو هستند. انتقال صرف دانش دیگر پاسخگوی نیازهای پیچیده قرن بیست و یکم نیست. خلاقیت و کنجکاوی، دو موتور محرک نوآوری، نیازمند بسترهای محیطی هستند که فراتر از چارچوب های سنتی کلاس درس عمل کنند. بازی های آموزشی به عنوان ابزاری چندبعدی، پتانسیل بالایی در ایجاد این بسترهای پویا دارند.از دیدگاه تربیتی، بازی نه تنها یک فعالیت سرگرم کننده، بلکه سازوکاری برای تجربه، آزمون، خطا، کشف و بازاندیشی است. هنگامی که یادگیری در قالب بازی طراحی می شود، دانش آموز از حالت دریافت کننده منفعل اطلاعات خارج شده و به مشارکت کننده فعال در فرایند یادگیری تبدیل می گردد. این تغییر نقش، زمینه ساز رشد مهارت هایی مانند حل مسئله، تفکر انتقادی، همکاری، خودتنظیمی و البته خلاقیت است.در این نوشتار، تلاش می شود جایگاه بازی های آموزشی در تحریک خلاقیت و کنجکاوی دانش آموزان از منظر نظری، شناختی و اجرایی بررسی شود. همچنین، چالش های پیاده سازی این رویکرد در مدارس، راهکارهای عملی و برخی نمونه های کاربردی نیز مورد توجه قرار می گیرد.

کلیدواژه ها:

بازی های آموزشی ، خلاقیت