طراحی و اعتبارسنجی الگوی تدریس مبتنی بر روایت گری (Storytelling) برای تقویت هوش هیجانی دانش آموزان

امروزه توسعه مهارت های شناختی به تنهایی پاسخگوی نیازهای آموزشی دانش آموزان نیست و نظام های آموزشی در کنار آموزش دانش و مهارت، به پرورش ابعاد عاطفی، اجتماعی و هیجانی دانش آموزان نیز توجه ویژه ای دارند. یکی از مولفه های مهم در این زمینه، هوش هیجانی است که نقش تعیین کننده ای در موفقیت تحصیلی، سازگاری اجتماعی، کنترل هیجان ها، برقراری ارتباط موثر و سلامت روان دانش آموزان ایفا می کند. پژوهش حاضر با هدف طراحی و اعتبارسنجی الگوی تدریس مبتنی بر روایت گری (Storytelling) برای تقویت هوش هیجانی دانش آموزان انجام شده است. روش پژوهش از نوع آمیخته اکتشافی بود که در بخش کیفی از تحلیل اسناد، مطالعات کتابخانه ای و مصاحبه با صاحب نظران حوزه برنامه ریزی درسی، روان شناسی تربیتی و فناوری آموزشی استفاده شد و در بخش کمی اعتبار الگوی طراحی شده از طریق نظرخواهی خبرگان و محاسبه شاخص های روایی و پایایی مورد بررسی قرار گرفت. یافته های پژوهش نشان داد که الگوی تدریس مبتنی بر روایت گری از مولفه هایی نظیر انتخاب روایت های متناسب با سن و ویژگی های دانش آموزان، درگیرسازی عاطفی فراگیران، بازاندیشی و تامل در روایت، تعامل گروهی، همدلی، خودآگاهی هیجانی و ارزشیابی مستمر تشکیل شده است. همچنین نتایج اعتبارسنجی الگو حاکی از تایید مطلوب مولفه ها و ابعاد آن از سوی متخصصان بود. بر اساس نتایج، بهره گیری از روایت گری در فرایند تدریس می تواند زمینه ارتقای هوش هیجانی دانش آموزان را فراهم ساخته و کیفیت یادگیری و تعاملات اجتماعی آنان را بهبود بخشد.

کلیدواژه ها:

روایت گری ، داستان گویی آموزشی ، الگوی تدریس ، هوش هیجانی ، دانش آموزان ، یادگیری عاطفی ، آموزش و پرورش