ارزیابی تاثیر اجرای سند تحول بنیادین بر عدالت آموزشی در مناطق محروم

هدف اصلی این پژوهش، ارزیابی جامع و تفصیلی تاثیرات اجرای سند تحول بنیادین آموزش و پرورش بر تحقق عدالت آموزشی در مناطق محروم و کم برخوردار کشور است. روش پژوهش حاضر از نوع توصیفی-تحلیلی و با رویکرد آمیخته (کمی و کیفی) است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه معلمان، مدیران مدارس و کارشناسان آموزش و پرورش در مناطق محروم استان های هدف در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ می باشد. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه محقق ساخته عدالت آموزشی (با ضریب آلفای کرونباخ ۰/۸۹) و مصاحبه های نیمه ساختاریافته با متخصصان حوزه تعلیم و تربیت است. یافته های پژوهش نشان می دهد که علی رغم تلاش های صورت گرفته در راستای توسعه زیرساخت های فیزیکی و افزایش دسترسی به آموزش در مناطق محروم، تحقق عدالت آموزشی در ابعاد کیفی (مانند توزیع عادلانه نیروی انسانی متخصص، کیفیت فرایند یاددهی-یادگیری و دسترسی به فناوری های نوین آموزشی) همچنان با چالش های جدی مواجه است. تحلیل رگرسیون چندگانه نشان داد که متغیرهای «تخصیص منابع مالی ویژه مناطق محروم»، «توانمندسازی معلمان بومی» و «انعطاف پذیری برنامه های درسی» بیشترین سهم را در تبیین و پیش بینی تحقق عدالت آموزشی بر اساس شاخص های سند تحول بنیادین دارند. در نهایت، راهکارهایی عملیاتی جهت بهبود فرآیند اجرای سند و کاهش شکاف آموزشی ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

سند تحول بنیادین ، عدالت آموزشی ، مناطق محروم ، فرصت های یادگیری ، کیفیت آموزش.