روابط انسانی در کلاس درس به عنوان عامل کلیدی یادگیری: تحلیل تاثیر تعامل مثبت معلم–دانش آموز بر افزایش مشارکت و بهبود عملکرد تحصیلی

رابطه میان معلم و دانش آموز یکی از مهم ترین عوامل تعیین کننده کیفیت فرایند یاددهی–یادگیری در نظام آموزشی است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر رابطه مثبت معلم و دانش آموز بر میزان مشارکت کلاسی و موفقیت تحصیلی دانش آموزان انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که تعامل صمیمی، حمایت گر و مبتنی بر احترام متقابل میان معلم و دانش آموز، موجب افزایش انگیزه درونی، احساس امنیت روانی و مشارکت فعال در فعالیت های آموزشی می شود. همچنین، چنین روابطی با کاهش اضطراب، تقویت اعتمادبه نفس و بهبود تمرکز دانش آموزان، نقش مهمی در ارتقای عملکرد تحصیلی آنان دارد. در مقابل، روابط سرد، رسمی یا همراه با بی توجهی می تواند منجر به کاهش انگیزش و افت تحصیلی شود. در نهایت، نتایج بر اهمیت توجه معلمان به کیفیت روابط انسانی در کلاس درس به عنوان یک عامل موثر در موفقیت آموزشی تاکید دارد.کلمات کلیدیرابطه معلم–دانش آموز، مشارکت کلاسی، موفقیت تحصیلی، انگیزش، تعامل آموزشی، امنیت روانی، عملکرد تحصیلی