ارتقای پیشرفت تحصیلی از طریق مدیریت استرس وتوسعه تعاملات آموزشی موثر در فضای مدرسه

پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش مدیریت استرس و توسعه تعاملات آموزشی موثر در فضای مدرسه بر ارتقای سطح پیشرفت تحصیلی دانش آموزان انجام شده است. در این راستا، با توجه به ماهیت موضوع، از روش توصیفی-تحلیلی برای بررسی ابعاد مختلف متغیرها استفاده شده است. روند پژوهش شامل مرور نظام مند ادبیات پژوهشی، تحلیل اسناد مرتبط و بررسی مدل های نظری در حوزه روان شناسی تربیتی است که از طریق مدل تحلیل محتوای کیفی و استخراج مضامین کلیدی صورت گرفت. یافته های پژوهش نشان می دهد که وجود استراتژی های مدیریت استرس، از جمله آموزش مهارت های آرام سازی و مدیریت زمان، به طور مستقیم با کاهش اضطراب امتحانی و افزایش تمرکز دانش آموزان پیوند دارد. همچنین، نتایج حاکی از آن است که تقویت تعاملات مثبت میان معلم و دانش آموز و همچنین ایجاد بسترهای یادگیری مشارکتی، با فراهم آوردن امنیت روانی، موجب افزایش انگیزه درونی و بهبود کیفیت یادگیری عمیق می گردد. در نهایت، پژوهش بر این نکته تاکید دارد که هم افزایی میان مدیریت تنش های روانی و بهبود کیفیت روابط آموزشی در محیط مدرسه، می تواند به عنوان یک الگوی جامع برای پیش بینی و ارتقای مستمر پیشرفت تحصیلی در سیستم های آموزشی به کار گرفته شود.کلمات کلیدی: پیشرفت تحصیلی، مدیریت استرس، تعاملات آموزشی، فضای مدرسه، سلامت روان تحصیلی