مدیریت هوشمند فضای آموزشی برای کنترل اضطراب دانش آموزان و جلوگیری از روند نزولی افت تحصیلی

پژوهش حاضر با هدف تبیین راهکارهای مدیریت هوشمند فضای آموزشی جهت کاهش اضطراب و پیشگیری از افت تحصیلی دانش آموزان انجام گرفته است. در این راستا، ضرورت تحول در نظام آموزشی از رویکردهای سنتی به سمت محیط های حمایتگر و داده محور مورد تاکید قرار دارد. روند پژوهش با بهره گیری از روش توصیفی-تحلیلی و مرور سیستماتیک منابع معتبر در حوزه های تکنولوژی آموزشی و روانشناسی تربیتی طی شده است. مدل تحلیل مطالب بر پایه تلفیق داده های رفتاری سامانه مدیریت یادگیری با شاخص های خودارزیابی روانی دانش آموزان استوار است که منجر به شناسایی الگوهای هشداردهنده در زمان مقتضی می گردد. نتایج نشان می دهد که پیاده سازی سیستم های یادگیری تطبیقی و محیط های فیزیکی هوشمند، به طور معناداری تاب آوری دانش آموزان را افزایش می دهد. همچنین، هم افزایی میان مداخلات هوشمند و مشاوره های انسانی، زمینه ساز کاهش اضطراب عملکردی و تثبیت روند پیشرفت تحصیلی می شود. این مدل پیشنهادی با تمرکز بر شخصی سازی فرآیند آموزش، نقش موثری در کاهش درماندگی آموخته شده و ارتقای عزت نفس تحصیلی ایفا می کند. یافته ها حاکی از آن است که تحلیل زودهنگام شاخص ها مانع از تثبیت افت تحصیلی شده و عدالت آموزشی را در بستر فناوری های نوین تحقق می بخشد. در نهایت، این پژوهش الگویی جامع برای مدارس هوشمند ارائه می دهد که در آن تکنولوژی نه به عنوان مانع، بلکه به عنوان ابزاری تسهیل گر برای سلامت روان طراحی شده است.کلمات کلیدی: مدیریت هوشمند، فضای آموزشی، اضطراب تحصیلی، افت تحصیلی، یادگیری تطبیقی