بررسی تاثیر روش های تدریس عینی و بازی محور بر کاهش کج فهمی اعداد صحیح در دانش آموزان پایه هفتم

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر روش های تدریس عینی و بازی محور (مدل آسانسور، محور اعداد کف کلاس، کارت های رنگی و مسابقه گروهی) بر کاهش کج فهمی اعداد صحیح در دانش آموزان پایه هفتم انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل و مرحله پیگیری بود. جامعه آماری شامل ۲۸ دانش آموز دختر پایه هفتم مدرسه متوسطه اول مهرعظام رشت در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ بود که به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه ۱۴ نفر) جایگزین شدند. گروه آزمایش به مدت ۶ جلسه ۴۵ دقیقه ای تحت آموزش با روش های تدریس عینی و بازی محور قرار گرفت و گروه کنترل آموزش سنتی دریافت کرد. ابزارهای پژوهش شامل آزمون پیشرفت تحصیلی ریاضی، پرسشنامه نگرش سنج و آزمون یادداری بود. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس و آزمون تی مستقل تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که میانگین نمرات گروه آزمایش در پس آزمون به طور معناداری بالاتر از گروه کنترل بود و میانگین خطاهای محاسباتی در گروه آزمایش از ۷۹ درصد به ۲۴ درصد کاهش یافت. همچنین نگرش دانش آموزان گروه آزمایش نسبت به ریاضیات به طور معناداری بهبود یافت. نتایج آزمون یادداری یک ماه بعد نشان داد که یادگیری ایجادشده در گروه آزمایش پایدار بوده است. نتایج این پژوهش نشان می دهد که استفاده از روش های تدریس عینی و بازی محور تاثیر عمیق و پایداری در رفع کج فهمی مفاهیم انتزاعی ریاضی دارد.کلیدواژه ها: کج فهمی اعداد صحیح، روش تدریس عینی، بازی های آموزشی، یادگیری ریاضی، پایه هفتم