نقش انیمیشن در شکل دهی به هویت ملی

انیمیشن در جهان معاصر از یک قالب سرگرمی فراتر رفته و به رسانه ای راهبردی در حوزه های آموزش، فرهنگ سازی و تبلیغ بدل شده است. ویژگی هایی مانند تصویرمحوری، ظرفیت بالای داستان گویی، امکان بازنمایی استعاری مفاهیم، جذابیت برای گروه های سنی پایین و قابلیت شکل دهی به الگوهای ذهنی، انیمیشن را به ابزاری موثر در مهندسی تربیت و انتقال ارزش های دینی تبدیل کرده است. این مقاله با رویکردی تحلیلی-توصیفی، ضمن تکیه بر مبانی روان شناختی و تربیتی، کارکردهای انیمیشن را در تبلیغ دینی و تربیت ارزشی بررسی می کند. همچنین مخاطب شناسی نسل جدید، چالش های بومی سازی، نسبت زیبایی شناسی و محتوا، و ضرورت تولید آثار متناسب با فرهنگ دینی-ایرانی واکاوی می شود. در بخش مطالعه موردی، آثاری چون «شاهزاده روم» و «فیلشاه» به عنوان نمونه های برجسته تولید داخلی و چند نمونه جهانی به عنوان الگوی مقایسه ای تحلیل می شوند. یافته های مقاله نشان می دهد که انیمیشن زمانی می تواند در مهندسی تربیت و تبلیغ دینی اثربخش باشد که از نظر فیلمنامه، شخصیت پردازی، فرم هنری، و فهم مخاطب به صورت حرفه ای طراحی شده و از شعارزدگی و تقلید صرف از الگوهای بیگانه پرهیز شود. در پایان، راهبردهایی برای ارتقای کیفیت و اثربخشی انیمیشن دینی پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

انیمیشن ، تبلیغ دینی ، تربیت ، رسانه ، یادگیری مشاهده ای ، بومی سازی ، مخاطب شناسی ، فرهنگ دینی