تاثیر فناوری های نوین آموزشی بر انگیزش تحصیلی و اشتیاق یادگیری دانش آموزان

گسترش شتابان فناوری های نوین آموزشی در هزاره سوم، تمامی ارکان نظام های تعلیم و تربیت را دستخوش دگرگونی های بنیادین کرده و پارادایم های جدیدی را در حوزه روان شناسی تربیتی پدید آورده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی جامع تاثیر فناوری های نوین آموزشی بر انگیزش تحصیلی و اشتیاق یادگیری دانش آموزان با تاکید بر چارچوب نظری خودتعیین گری به صورت یک مقاله مروری تدوین شده است. سیستم های آموزشی سنتی به دلیل اتکای مفرط بر ساختارهای مکانیکی، حافظه مدار و انگیززاننده های بیرونی، با چالش جدی افت اشتیاق یادگیری و افزایش بی انگیزگی در میان نسل جدید مواجه هستند؛ نسلی که در بستر ابزارهای دیجیتال رشد یافته و الگوهای ادراکی متفاوتی دارد. این مقاله با واکاوی عمیق ادبیات پژوهشی داخلی و خارجی، نشان می دهد که ادغام هدفمند ابزارهای فناورانه نوپدید مانند واقعیت افزوده، شبیه سازهای مجازی، رسانه های تعاملی و پلتفرم های یادگیری خودراهبر، چگونه می تواند بستر محیطی کلاس درس را بازمهندسی کند. بر اساس تحلیل های روان شناختی انجام شده، این فناوری ها از طریق عینی سازی مفاهیم انتزاعی، شخصی سازی سرعت آموزش و تسهیل تعاملات همتا به همتا، به طور همزمان سه نیاز روان شناختی بنیادین انسان یعنی نیاز به خودمختاری، شایستگی و ارتباط را ارضا می نمایند. در بخش یافته ها، نقش این ابزارها در انتقال انگیزش از لایه های بیرونی به سمت انگیزش درونی و خودتعیین گر مورد تحلیل و توصیف قرار گرفته و متغیرهای شخصیتی و خانوادگی میانجی نیز بررسی شده اند. در نهایت، بر پایه شواهد تجربی ترکیب شده، دلالت های کاربردی برای معلمان، طراحان برنامه های درسی و مشاوران مدارس جهت خلق محیط های یادگیری فناورانه و انگیزشی تبیین شده است که می تواند زمینه ساز پویایی و کارآمدی نظام آموزش و پرورش گردد.

کلیدواژه ها:

فناوری های نوین آموزشی ، انگیزش تحصیلی ، اشتیاق یادگیری ، نظریه خودتعیین گری ، واقعیت افزوده.