چگونه توانستم مشارکت و فعالیت کلاسی دانش آموزان کم تحرک و خجالتی پایه دوم ابتدایی را افزایش دهم؟

این اقدام پژوهی با هدف افزایش مشارکت و فعالیت کلاسی دانش آموزان کم تحرک و خجالتی پسر پایه دوم ابتدایی در یکی از مدارس پسرانه انجام شد. پس از شناسایی ۵ دانش آموز با ویژگی های کم تحرکی و خجالتی مزمن، با استفاده از روش هایی مانند مشاهده، مصاحبه با معلم قبلی و اولیا، و بررسی پیشینه تحصیلی، علل اصلی مشکل شامل ترس از قضاوت همسالان، عدم اعتمادبه نفس، روش های سنتی تدریس و کمبود فعالیت های گروهی پویا تشخیص داده شد. راه حل های اجراشده عبارت بودند از: استفاده از بازی های مشارکتی، تشویق های کلامی اختصاصی، ایجاد نقش های مسئولیت پذیر کوچک در گروه ها، طراحی فعالیت های حرکتی سبک در حین تدریس، و تقویت ارتباط با خانواده. نتایج شواهد دوم (پس از اجرای ۲ ماهه) نشان داد که میانگین نمره مشارکت فعال این دانش آموزان از ۲.۴ از ۱۰ به ۷.۸ از ۱۰ افزایش یافته و تعداد دفعات داوطلب شدن برای پاسخگویی ۴ برابر شده است. این اقدام پژوهی نشان داد که ترکیب روش های روان شناختی مثبت نگر و فعالیت های حرکتی ساختاریافته می تواند به طور معناداری تعامل کلاسی پسران کم تحرک و خجالتی را بهبود بخشد.

کلیدواژه ها:

اقدام پژوهی ، مشارکت کلاسی ، دانش آموز کم تحرک ، دانش آموز خجالتی ، پایه دوم ابتدایی ، پسران