تحلیل تجربیات کارورزی در مدارس ابتدایی و بررسی تاثیر عوامل محیطی، فرهنگی و مدیریتی بر فرایند یاددهی-یادگیری

پژوهش حاضر با هدف بررسی و تحلیل تجربه های حاصل از دوره های کارورزی در سه دبستان ابتدایی دخترانه و پسرانه و شناسایی عوامل موثر بر کیفیت آموزش و یادگیری انجام شده است. این مطالعه با رویکرد کیفی و به روش مطالعه روایی و پدیدارشناسی تجربیات کارورزی صورت گرفته است. داده های پژوهش از طریق مشاهده مشارکتی، یادداشت های میدانی، گفت وگوهای غیررسمی با معلمان و تجربه مستقیم تدریس در کلاس های درس گردآوری شد و با استفاده از روش تحلیل مضمون مورد بررسی قرار گرفت.یافته های پژوهش نشان داد که محیط فیزیکی مدرسه، کیفیت مدیریت کلاس، روابط عاطفی میان معلم و دانش آموز، مشارکت خانواده ها، روش های تدریس و تفاوت های فرهنگی و اجتماعی مدارس نقش مهمی در کیفیت فرایند آموزش دارند. نتایج همچنین بیانگر آن بود که مدارس دارای نظم سازمانی مناسب، مشارکت فعال خانواده ها و معلمان خلاق در استفاده از روش های تدریس فعال، از سطح یادگیری و انگیزه بالاتری در دانش آموزان برخوردار بودند. در مقابل، استفاده از روش های سنتی و تمرکز بر کنترل رفتاری بدون توجه به نیازهای عاطفی دانش آموزان، با افزایش مشکلات رفتاری و کاهش مشارکت یادگیری همراه بود.به طور کلی، نتایج پژوهش نشان می دهد که بهبود کیفیت آموزش در مدارس ابتدایی نیازمند توجه هم زمان به ابعاد فیزیکی، روانی، اجتماعی و آموزشی محیط مدرسه است و نقش معلم، خانواده و مدیریت مدرسه در این فرایند کاملا تعیین کننده است. این مطالعه بر اهمیت کارورزی در آماده سازی معلمان آینده و پیوند میان نظریه و عمل در آموزش تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

کارورزی ، آموزش ابتدایی ، مدیریت کلاس ، فرهنگ مدرسه ، یادگیری ، تعامل معلم و دانش آموز