بررسی رابطه میان سواد عاطفی آموزگار و میزان خشونت کلامی در محیط کلاس درس

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه میان سواد عاطفی آموزگار و میزان خشونت کلامی در محیط کلاس درس در مدارس ابتدایی شهرستان چهاربرج، استان آذربایجان غربی، در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ انجام شد. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه آموزگاران شاغل در مدارس ابتدایی شهرستان چهاربرج بود که با توجه به حجم جامعه، نمونه مورد نظر به روش سرشماری یا نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شد. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه سواد عاطفی آموزگاران و پرسشنامه خشونت کلامی در کلاس درس استفاده شد. روایی ابزارها از طریق نظر متخصصان و پایایی آن ها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ بررسی گردید. داده های به دست آمده با استفاده از شاخص های آمار توصیفی و آزمون های آمار استنباطی، از جمله ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه، تحلیل شد. یافته های پژوهش نشان داد میان سواد عاطفی آموزگاران و میزان خشونت کلامی آنان در کلاس درس رابطه ای معنادار و معکوس وجود دارد؛ به این معنا که با افزایش سطح سواد عاطفی، میزان استفاده از رفتارهای کلامی خشونت آمیز مانند تحقیر، تهدید، سرزنش، تمسخر و فریاد زدن کاهش می یابد. همچنین نتایج نشان داد مولفه هایی مانند خودآگاهی هیجانی، خودتنظیمی، همدلی و مهارت های ارتباطی نقش مهمی در کاهش خشونت کلامی دارند. بر اساس نتایج، می توان نتیجه گرفت که ارتقای سواد عاطفی آموزگاران می تواند به بهبود کیفیت رابطه معلم و دانش آموز، افزایش امنیت روانی کلاس و کاهش رفتارهای کلامی آسیب زا کمک کند. بنابراین پیشنهاد می شود برنامه های آموزشی و کارگاه های ضمن خدمت با محوریت مدیریت هیجان، ارتباط موثر، همدلی و کنترل خشم برای آموزگاران طراحی و اجرا شود.

کلیدواژه ها:

سواد عاطفی ، آموزگار ، خشونت کلامی ، کلاس درس