چگونه توانستم حواس پرتی یکی از دانش آموزانم در دبستان استاد هژار شهرستان بوکان را بهبود ببخشم؟

اقدام پژوهی حاضر با هدف بهبود مشکل حواس پرتی یکی از دانش آموزان پایه سوم دبستان استاد هژار شهرستان بوکان انجام شد. مسئله پژوهش مربوط به دانش آموزی به نام کاوان عزیزی بود که در فرایند یادگیری و فعالیت های کلاسی تمرکز کافی نداشت و این موضوع باعث کاهش مشارکت آموزشی، افت نسبی عملکرد درسی و اختلال در نظم یادگیری وی می شد. این پژوهش با رویکرد اقدام پژوهی و به شیوه کیفی در سال تحصیلی ۱۴۰۵–۱۴۰۴ توسط معلم کلاس، سحر راستی با ۶ سال سابقه خدمت انجام شد. جامعه مورد مطالعه شامل ۳۵ دانش آموز کلاس سوم (کلاس ۳/۲) بود که در میان آنان یک دانش آموز با مشکل تمرکز به عنوان مورد اصلی بررسی انتخاب شد. گردآوری داده ها از طریق مشاهده مستقیم رفتار دانش آموز در کلاس، یادداشت های روزانه معلم، گفت وگو با والدین و همکاران آموزشی، بررسی تکالیف درسی و مشارکت کلاسی انجام گرفت.پس از شناسایی مسئله، راهکارهایی از جمله ایجاد تنوع در روش های تدریس، استفاده از فعالیت های مشارکتی و بازی های آموزشی، تقویت انگیزه با تشویق های کلامی و غیرکلامی، واگذاری مسئولیت های کوچک کلاسی به دانش آموز، ارتباط مستمر با خانواده و تنظیم جایگاه نشستن دانش آموز در کلاس اجرا شد. اجرای این راهکارها طی چند مرحله و با ارزیابی مستمر همراه بود. نتایج نشان داد که با به کارگیری روش های فعال یاددهی–یادگیری و تقویت تعامل مدرسه و خانواده، میزان توجه و تمرکز دانش آموز به طور محسوسی افزایش یافت، مشارکت او در فعالیت های درسی بیشتر شد و کیفیت انجام تکالیف و عملکرد تحصیلی وی بهبود پیدا کرد. همچنین فضای یادگیری کلاس نیز پویا تر و مشارکتی تر شد.یافته های این اقدام پژوهی نشان می دهد که شناسایی دقیق عوامل حواس پرتی دانش آموزان و استفاده از راهبردهای آموزشی خلاقانه می تواند نقش موثری در افزایش تمرکز و پیشرفت تحصیلی آنان داشته باشد. به کارگیری روش های تدریس فعال، ایجاد انگیزه درونی در دانش آموزان و تقویت ارتباط میان معلم و خانواده از مهم ترین عوامل موفقیت در مدیریت مشکلات توجه و تمرکز در دوره ابتدایی به شمار می رود.