چگونه توانستم مهارت گفتاری و شنیداری دانش آموزم را در درس زبان انگلیسی تقویت کنم؟

این اقدام پژوهی با هدف بهبود مهارت های گفتاری و شنیداری یکی از دانش آموزان پایه هفتم در درس زبان انگلیسی در مدرسه معطری ناحیه شیراز در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ انجام شد. مسئله اصلی پژوهش ناتوانی دانش آموز در بیان جملات صحیح انگلیسی درباره موضوعات کتاب درسی و ضعف در درک شنیداری بود که بر مشارکت کلاسی و اعتماد به نفس وی نیز تاثیر گذاشته بود. روش پژوهش از نوع کیفی و مبتنی بر رویکرد اقدام پژوهی بود که طی چند مرحله شامل شناسایی مسئله، گردآوری داده ها، طراحی راهکارها، اجرای مداخله ها و ارزیابی نتایج انجام گرفت. داده ها از طریق مشاهده کلاسی، گفت وگو با دانش آموز، بررسی تکالیف، ثبت یادداشت های روزانه و بازخورد همکاران جمع آوری شد.در مرحله اجرا، مجموعه ای از راهکارهای آموزشی مانند استفاده از فعالیت های مکالمه محور، تمرین های شنیداری کوتاه و هدفمند، بازی های زبانی، کارگروهی، تکرار و الگوگیری از جملات کتاب، استفاده از فایل های صوتی آموزشی و ایجاد فرصت های بیشتر برای گفت وگو در کلاس به کار گرفته شد. همچنین برای افزایش انگیزه و اعتماد به نفس دانش آموز، از روش تشویق تدریجی، بازخورد سازنده و تمرین های کاربردی مرتبط با موضوعات کتاب استفاده گردید.نتایج نشان داد که اجرای این راهکارها به طور محسوسی باعث بهبود توانایی دانش آموز در درک گفتار انگلیسی، افزایش دایره واژگان، شکل گیری جملات صحیح و مشارکت فعال تر در فعالیت های کلاسی شد. دانش آموز پس از اجرای مداخله ها توانست درباره موضوعات کتاب درسی با ساختارهای ساده اما درست انگلیسی صحبت کند و اعتماد به نفس بیشتری در بیان مطالب از خود نشان دهد.این اقدام پژوهی نشان می دهد که به کارگیری روش های فعال یاددهی–یادگیری، توجه به تفاوت های فردی دانش آموزان و ایجاد محیطی تعاملی در کلاس زبان می تواند نقش مهمی در تقویت مهارت های گفتاری و شنیداری دانش آموزان ایفا کند. نتایج این پژوهش می تواند برای معلمان زبان انگلیسی در دوره متوسطه اول به عنوان الگویی عملی در بهبود مهارت های ارتباطی دانش آموزان مورد استفاده قرار گیرد.