اثر بخشی زوج درمانی هیجان مدار مبتنی بر پذیرش و تعهد بر مهارگری زناشویی و سبک های مقابله ای زنان مراجعه کننده به مراکز مشاوره خانواده با نارضایتی زناشویی

پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی زوج درمانی هیجان مدار مبتنی بر پذیرش و تعهد بر مهارگری زناشویی و سبک های مقابله ای زنان دارای نارضایتی زناشویی مراجعه کننده به مراکز مشاوره خانواده در شهر همدان انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون همراه با گروه کنترل بود. از میان زنان مراجعه کننده به مراکز مشاوره، ۴۰ نفر با نارضایتی زناشویی بالا انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش (۲۰ نفر) و کنترل (۲۰ نفر) جایگزین شدند. گروه آزمایش طی ۱۰ جلسه ۹۰ دقیقه ای تحت مداخله زوج درمانی هیجان مدار مبتنی بر پذیرش و تعهد قرار گرفت. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه مهارگری زناشویی (امینی و همکاران، ۱۳۹۷) و پرسشنامه سبک های مقابله ای (لازاروس و فولکمن ، ۱۹۹۱) بود. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیری تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که با کنترل اثر نمرات پیش آزمون، بین دو گروه آزمایش و کنترل در پس آزمون متغیرهای مهارگری زناشویی و سبک های مقابله ای تفاوت معناداری وجود دارد (۰۰۱/۰ > p). اندازه اثر نشان داد که ۹۷ درصد از تغییرات در متغیرهای وابسته ناشی از مداخله زوج درمانی هیجان مدار مبتنی بر پذیرش و تعهد بوده است. بر اساس نتایج، این رویکرد درمانی تلفیقی می تواند به عنوان یک روش موثر برای کاهش مهارگری زناشویی و بهبود سبک های مقابله ای در زنان با نارضایتی زناشویی در مراکز مشاوره خانواده به کار گرفته شود.

کلیدواژه ها:

زوج درمانی هیجان مدار مبتنی بر پذیرش و تعهد ، مهارگری زناشویی ، سبک های مقابله ای ، نارضایتی زناشویی.