اثربخشی زوج درمانی هیجان مدار مبتنی بر پذیرش و تعهد بر مهارگری زناشویی زنان مراجعه کننده به مراکز مشاوره خانواده با نارضایتی زناشویی

نارضایتی زناشویی یکی از چالش های اساسی خانواده های معاصر است و مهارگری زناشویی به عنوان یکی از عوامل موثر در این نارضایتی، نیازمند مداخلات درمانی اثربخش می باشد. پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی زوج درمانی هیجان مدار مبتنی بر پذیرش و تعهد بر مهارگری زناشویی زنان مراجعه کننده به مراکز مشاوره خانواده با نارضایتی زناشویی انجام شد. روش: این مطالعه نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل زنان دارای نارضایتی زناشویی مراجعه کننده به مراکز مشاوره خانواده در شهر همدان در سال ۱۴۰۴ بود. از میان آن ها، ۴۰ نفر به صورت هدفمند انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش (۲۰ نفر) و کنترل (۲۰ نفر) گمارده شدند. گروه آزمایش طی ۱۰ جلسه ۹۰ دقیقه ای تحت مداخله زوج درمانی هیجان مدار مبتنی بر پذیرش و تعهد قرار گرفت. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه مهارگری زناشویی (امینی و همکاران، ۱۳۹۷) و پرسشنامه نارضایتی زناشویی انریچ (فاوورز و السون ، ۱۹۸۹) بود. داده ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس تک متغیری (آنکوا) تحلیل شدند. یافته ها: نتایج نشان داد که پس از حذف اثر نمرات پیش آزمون، میانگین نمرات مهارگری زناشویی در گروه آزمایش در مرحله پس آزمون به طور معناداری بیشتر از گروه کنترل بود (۰.۰۰۱>p). اندازه اثر نیز نشان داد که ۹۶ درصد از تغییرات مهارگری زناشویی ناشی از مداخله است. نتیجه گیری: زوج درمانی هیجان مدار مبتنی بر پذیرش و تعهد روشی موثر در بهبود مهارگری زناشویی زنان دارای نارضایتی زناشویی است و می تواند در مراکز مشاوره خانواده به کار گرفته شود.

کلیدواژه ها:

زوج درمانی هیجان مدار مبتنی بر پذیرش و تعهد ، مهارگری زناشویی ، نارضایتی زناشویی ، زنان.