نقش روش های تدریس فعال در ارتقای یادگیری دانش آموزان دوره ابتدایی

آموزش ابتدایی به عنوان پایه ای ترین مرحله تحصیلی، نقش تعیین کننده ای در شکل گیری شخصیت علمی و اجتماعی کودکان دارد. در دهه های اخیر، توجه به روش های نوین تدریس به ویژه رویکردهای فعال، در نظام های آموزشی پیشرو جهان به طور چشمگیری افزایش یافته است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر روش های تدریس فعال بر یادگیری، انگیزش و مشارکت دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شده است. این مطالعه از نوع مروری-تحلیلی بوده و با استناد به پژوهش های انجام شده در داخل و خارج از کشور، رویکردهای مختلف آموزشی مورد بررسی قرار گرفته اند. یافته ها نشان می دهد که به کارگیری روش هایی نظیر یادگیری مشارکتی، بازی محوری، حل مسئله و آموزش تجربی، به طور معناداری بر عمق یادگیری و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان تاثیر مثبت می گذارد. همچنین نقش معلم به عنوان تسهیل گر و محیط کلاس به عنوان بستر یادگیری، از عوامل کلیدی موثر بر اثربخشی این روش ها شناخته شده اند. در پایان پیشنهادهایی جهت بهبود وضعیت آموزش ابتدایی در ایران ارائه شده است.کلیدواژه ها: آموزش ابتدایی، روش های تدریس فعال، یادگیری مشارکتی، انگیزش تحصیلی، پیشرفت تحصیلی