نقش هوش مصنوعی در تقویت یادگیری سیار در نظام های آموزشی نوین

در سال های اخیر، هوش مصنوعی به عنوان یکی از مهم ترین فناوری های نوین، نقش چشمگیری در تحول نظام های آموزشی ایفا کرده است. یکی از مهم ترین عرصه های کاربرد این فناوری، یادگیری سیار است که امکان دسترسی به محتوای آموزشی را در هر زمان و مکان فراهم می سازد. در این میان، هوش مصنوعی نقش موتور محرک را ایفا می کند؛ به گونه ای که از طریق تحلیل داده های یادگیری، سازگارسازی محتوا، شخصی سازی مسیر آموزشی و ارائه بازخوردهای هوشمند، کیفیت و اثربخشی فرآیند یادگیری سیار را به طور چشمگیری ارتقا می دهد. بهره گیری از هوش مصنوعی در یادگیری سیار می تواند به شخصی سازی آموزش، تحلیل رفتار یادگیرنده، ارائه بازخورد فوری و افزایش تعامل آموزشی منجر شود. این پژوهش با هدف بررسی نقش هوش مصنوعی در تقویت یادگیری سیار در نظام های آموزشی نوین انجام می شود و ضمن تبیین مزایا، به چالش ها و محدودیت های پیش روی آن نیز می پردازد. روش پژوهش این پژوهش توصیفی- تحلیلی به روش کتابخانه ای (مروری) بوده و بر تحلیل داده های ثانویه و یافته های پژوهش های پیشین متمرکز است. نتایج نشان می دهد که ترکیب هوش مصنوعی و یادگیری سیار می تواند زمینه ساز آموزش هوشمندتر، منعطف تر و اثربخش تر در محیط های آموزشی امروز باشد و تلفیق هوش مصنوعی با یادگیری سیار، زمینه ساز شکل گیری محیط های آموزشی هوشمند، یادگیری مادام العمر و توسعه عدالت آموزشی در سطح جهانی است. همچنین یافته ها نشان می دهد که الگوریتم های یادگیری ماشین، پردازش زبان طبیعی و سیستم های توصیه گر، توانایی بی سابقه ای در تحلیل رفتار یادگیرنده، ارائه محتوای تطبیقی لحظه ای، و ارزیابی هوشمندانه فراهم می کنند. نتیجه گیری اصلی آن است که هوش مصنوعی دیگر یک ابزار کمکی صرف نیست، بلکه به موتور محرک و معمار اصلی تجربه یادگیری سیار در نظام های آموزشی نوین تبدیل شده است.واژه های کلیدی: هوش مصنوعی، یادگیری سیار، نظام های آموزشی نوین، آموزش هوشمند، شخصی سازی یادگیری