بررسی نقش ارتباط خانه و مدرسه در موفقیت تحصیلی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش ارتباط خانه و مدرسه در موفقیت تحصیلی دانش آموزان مدارس ابتدایی و متوسطه شهرستان خلیل آباد استان خراسان رضوی در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ انجام شد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش را دانش آموزان مقاطع ابتدایی و متوسطه، والدین و معلمان آنان تشکیل دادند که از میان آنان، نمونه ای با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه بندی شده انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه مشارکت والدین در امور تحصیلی، پرسشنامه انگیزه و پیشرفت تحصیلی و نیز بررسی معدل دانش آموزان بود. داده های به دست آمده با استفاده از شاخص های آمار توصیفی و آزمون های همبستگی و رگرسیون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته های پژوهش نشان داد که میان کیفیت ارتباط خانه و مدرسه و موفقیت تحصیلی دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. نتایج همچنین بیانگر آن بود که مولفه هایی مانند ارتباط مستمر والدین با معلمان، نظارت آموزشی در منزل، مشارکت در فعالیت های مدرسه و حمایت عاطفی خانواده، تاثیر قابل توجهی بر بهبود نمرات درسی، افزایش انگیزه تحصیلی و کاهش مشکلات رفتاری دانش آموزان دارند. علاوه بر این، مشخص شد که ضعف در مهارت های ارتباطی، کمبود وقت والدین، تفاوت های فرهنگی و نبود برنامه ریزی منظم در مدارس از مهم ترین موانع تعامل موثر میان خانه و مدرسه به شمار می روند. بر اساس نتایج این پژوهش، می توان نتیجه گرفت که تقویت پیوند میان خانواده و مدرسه، از طریق آموزش والدین و معلمان، استفاده از ابزارهای نوین ارتباطی و ایجاد برنامه های مشارکت محور، می تواند نقش موثری در ارتقای کیفیت آموزشی و موفقیت تحصیلی دانش آموزان ایفا کند.

کلیدواژه ها:

ارتباط خانه و مدرسه ، موفقیت تحصیلی ، مشارکت والدین ، دانش آموزان ، انگیزه تحصیلی