نقش رویکردهای یادگیری فعال در تعمیق و پایداری یادگیری دانش آموزان در مقایسه با شیوه های آموزشی مبتنی بر انتقال مستقیم محتوا

کیفیت یادگیری دانش آموزان تا حد زیادی تحت تاثیر نوع روش های تدریس مورد استفاده در کلاس درس قرار دارد. در سال های اخیر توجه به رویکردهای یادگیری فعال به عنوان جایگزین یا مکمل روش های سنتی آموزش افزایش یافته است. این رویکردها با تاکید بر مشارکت فعال دانش آموزان در فرایند یادگیری تلاش می کنند شرایطی فراهم کنند که یادگیری از سطح حفظ مطالب فراتر رفته و به درک عمیق تر مفاهیم منجر شود. هدف از پژوهش حاضر بررسی و مقایسه تاثیر دو شیوه آموزشی متفاوت بر میزان یادگیری پایدار دانش آموزان است. در این راستا یکی از گروه های یادگیرنده با استفاده از فعالیت های مبتنی بر پروژه و مشارکت فعال آموزش دیدند و گروه دیگر آموزش را به شیوه رایج و مبتنی بر انتقال مستقیم محتوا دریافت کردند. نتایج نشان داد زمانی که دانش آموزان در فرایند یادگیری نقش فعال تری بر عهده دارند، درک مفاهیم درسی افزایش می یابد و ماندگاری یادگیری نیز بیشتر می شود. بر این اساس توجه به استفاده از روش های تدریس فعال می تواند نقش مهمی در ارتقای کیفیت فرایند یاددهی یادگیری ایفا کند.واژگان کلیدییادگیری فعال، یادگیری مبتنی بر پروژه، روش تدریس سنتی، یادگیری پایدار، فرایند یاددهی یادگیری