چگونه توانستم علاقه به نماز را در دانش آموزان افزایش دهم ؟

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 32

فایل این مقاله در 29 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

ESPE02_505

تاریخ نمایه سازی: 21 خرداد 1405

چکیده مقاله:

نماز از بنیادی ترین آموزه های دینی و تربیتی در فرهنگ اسلامی است و می تواند نقش مهمی در رشد اخلاقی، معنوی، رفتاری و اجتماعی دانش آموزان ایفا کند. دوران نوجوانی، به ویژه مقطع متوسطه اول، مرحله ای حساس در شکل گیری شخصیت، باورهای دینی، عادت های رفتاری و نگرش های فردی است. در این دوره، دانش آموزان از یک سو در حال تجربه استقلال طلبی و هویت یابی هستند و از سوی دیگر تحت تاثیر همسالان، خانواده، فضای مجازی، رسانه ها و محیط مدرسه قرار دارند. بنابراین اگر برنامه های دینی در مدرسه به شیوه ای خشک، تکراری و اجبارگونه اجرا شود، ممکن است اثر تربیتی لازم را نداشته باشد و حتی موجب بی میلی برخی دانش آموزان شود.در دبیرستان پسرانه دوره اول سعدی، با وجود برگزاری نماز جماعت، مشاهده شد که همه دانش آموزان با علاقه و انگیزه در این برنامه شرکت نمی کنند. برخی دانش آموزان نماز را صرفا یک برنامه الزامی مدرسه می دانستند و برخی دیگر نسبت به فلسفه، آثار و اهمیت آن آگاهی کافی نداشتند. از این رو، پژوهشگر تلاش کرد با استفاده از روش اقدام پژوهی، ضمن شناسایی علل کاهش علاقه دانش آموزان به نماز، راهکارهای عملی و تربیتی برای افزایش انگیزه آنان طراحی و اجرا کند.در این پژوهش، اطلاعات از طریق مشاهده مستقیم، گفت وگو با دانش آموزان، مشورت با همکاران، بررسی وضعیت حضور دانش آموزان در نماز جماعت، گفت وگو با مدیر و معاونان مدرسه و مطالعه منابع تربیتی و دینی گردآوری شد. سپس راهکارهایی مانند ایجاد فضای صمیمی، مشارکت دادن دانش آموزان در برنامه نماز، استفاده از تشویق های مناسب، برگزاری مسابقات فرهنگی، انتخاب یاوران نماز، دعوت از سخنرانان جذاب، نصب پوسترهای آموزنده، پاسخ گویی به پرسش های دینی دانش آموزان و ارتباط با خانواده ها اجرا گردید.نتایج اجرای راهکارها نشان داد که علاقه دانش آموزان به نماز افزایش یافته، تعداد شرکت کنندگان در نماز جماعت بیشتر شده و فضای مدرسه از نظر معنوی و فرهنگی پویاتر شده است. همچنین دانش آموزانی که پیش از این نسبت به نماز بی تفاوت بودند، پس از اجرای برنامه ها مشارکت بیشتری نشان دادند. این پژوهش نشان داد که برای تقویت علاقه به نماز، تنها توصیه و اجبار کافی نیست، بلکه باید از روش های جذاب، مشارکتی، عاطفی و متناسب با ویژگی های سنی دانش آموزان استفاده کرد.

نویسندگان