نقش هوش هیجانی معلم در کاهش تعارضات کلاسی و ارتقای انگیزه تحصیلی

پژوهش حاضر به بررسی نقش هوش هیجانی معلم در کاهش تعارضات کلاسی و ارتقای انگیزه تحصیلی دانش آموزان می پردازد. هوش هیجانی به عنوان توانایی درک، مدیریت و بهره گیری از هیجانات در خود و دیگران، یکی از مهم ترین شایستگی های حرفه ای معلمان در عصر حاضر شناخته می شود. یافته های پژوهش های متعدد نشان داده است که معلمان با هوش هیجانی بالاتر، توانایی بیشتری در تشخیص زودهنگام تعارضات بالقوه، مدیریت هوشمندانه تنش ها و ایجاد فضای یادگیری مثبت و حمایت گر دارند. این مهارت ها به طور مستقیم با کاهش رفتارهای چالش برانگیز و تعارضات کلاسی همبستگی مثبت دارد. از سوی دیگر، کلاس هایی که توسط معلمان با هوش هیجانی بالا اداره می شوند، با سطوح بالاتری از انگیزه درونی، خودتنظیمی و مشارکت فعال دانش آموزان همراه هستند. این مقاله با مرور مبانی نظری هوش هیجانی، مدل توانایی مایر و سالووی، مولفه های درون فردی و بین فردی و یافته های تجربی، نشان می دهد که چگونه پنج مولفه اصلی هوش هیجانی (خودآگاهی، خودتنظیمی، انگیزش، همدلی و مهارت های اجتماعی) می توانند کیفیت تعاملات کلاسی را دگرگون سازند. نتایج حاکی از آن است که سرمایه گذاری بر آموزش هوش هیجانی معلمان، یک راهبرد اثربخش و کم هزینه برای بهبود جو کلاسی و پیامدهای تحصیلی است.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی معلم ، تعارضات کلاسی ، انگیزه تحصیلی ، خودتنظیمی هیجانی ، جو یادگیری