نقش معلمان در طراحی محیط های یادگیری شخصی سازی شده با استفاده از هوش مصنوعی

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 50

فایل این مقاله در 11 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

ANDIKACONF01_3117

تاریخ نمایه سازی: 21 خرداد 1405

چکیده مقاله:

با ظهور نسل جدید فناوری های دیجیتال، پارادایم های آموزشی از رویکردهای «یک نسخه برای همه» به سمت یادگیری شخصی سازی شده حرکت کرده اند. هوش مصنوعی (AI) به عنوان پیشران این تحول، توانمندی های بی نظیری در تحلیل داده های رفتاری دانش آموزان و ارائه محتوای تطبیقی فراهم کرده است. با این حال، علی رغم توانمندی های فنی الگوریتم ها، پرسش اساسی اینجاست که جایگاه معلم در این اکوسیستم نوین کجاست؟ این مقاله با هدف واکاوی تغییر نقش سنتی معلمان به «طراحان محیط یادگیری» و «تسهیل گران هوشمند»، به بررسی چگونگی تعامل انسان و ماشین در جهت ارتقای عدالت آموزشی و کیفیت یادگیری می پردازد.روش شناسی:پژوهش حاضر از نوع توصیفی-تحلیلی است که با بررسی اسناد بالادستی، چارچوب های پداگوژیک نوین و واکاوی پلتفرم های یادگیری تطبیقی انجام شده است. در این راستا، نقش معلمان در سه سطح «طراحی محتوا»، «تفسیر داده های آموزشی» و «پشتیبانی عاطفی-اجتماعی» مورد تحلیل قرار گرفته است تا مدلی جامع از بازتعریف وظایف حرفه ای آن ها در محیط های مجهز به هوش مصنوعی استخراج شود.یافته ها:نتایج تحلیل ها نشان می دهد که هوش مصنوعی نه تنها جایگزین معلم نمی شود، بلکه با آزادسازی زمان او از فعالیت های روتین و اصلاحی، نقش وی را به یک «مهندس یادگیری» ارتقا می دهد. یافته ها حاکی از آن است که معلمان در محیط های شخصی سازی شده سه نقش کلیدی ایفا می کنند: اول، تفسیرگر داده (Data Interpreter) که شکاف بین خروجی های الگوریتمی و نیازهای واقعی دانش آموز را پر می کند؛ دوم، طراح سناریوهای یادگیری ترکیبی که ابزارهای هوش مصنوعی را با استراتژی های گروهی تلفیق می کند؛ و سوم، ناظر اخلاقی که از سوگیری های احتمالی الگوریتم ها در فرآیند ارزیابی جلوگیری می نماید. در واقع، شخصی سازی واقعی زمانی رخ می دهد که دقت محاسباتی هوش مصنوعی با بینش تربیتی (Pedagogical Intuition) معلم ترکیب شود.طراحی محیط های یادگیری شخصی سازی شده بر پایه هوش مصنوعی نیازمند بازنگری جدی در برنامه های تربیت معلم است. معلم در این پارادایم جدید، از منبع انتقال دانش به طراح تجربه های یادگیری تبدیل می شود. موفقیت سیستم های آموزشی در آینده در گرو «همزیستی هوشمندانه» است؛ جایی که هوش مصنوعی مسئولیت بهینه سازی مسیر یادگیری را بر عهده دارد و معلم بر پرورش مهارت های تفکر انتقادی، خلاقیت و هوش هیجانی تمرکز می کند. بنابراین، توانمندسازی معلمان در سواد داده ای و سواد هوش مصنوعی، پیش شرط اصلی تحقق یادگیری شخصی سازی شده در مدارس نوین است.

نویسندگان

علی جان رضایی

آمورش و پرورش دیشموک