بررسی رابطه میان سواد دیجیتال معلمان و کیفیت یادگیری دانش آموزان درر عصر هوش مصنوعی

تحولات سریع فناوری های اطلاعات و ارتباطات موجب شده است که نقش سواد دیجیتال معلمان به عنوان یکی از عوامل کلیدی در بهبود فرآیند یاددهی–یادگیری بیش از پیش مورد توجه قرار گیرد. در محیط های آموزشی معاصر، توانایی معلمان در استفاده موثر، انتقادی و خلاقانه از ابزارهای دیجیتال می تواند به شکل مستقیم و غیرمستقیم بر کیفیت یادگیری دانش آموزان اثرگذار باشد. هدف پژوهش حاضر، مدل سازی رابطه میان سواد دیجیتال معلمان و کیفیت یادگیری دانش آموزان و تبیین نقش ابعاد مختلف سواد دیجیتال در ارتقای پیامدهای یادگیری است.پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی–همبستگی با رویکرد مدل یابی انجام شده است. جامعه آماری شامل معلمان و دانش آموزان مقطع متوسطه در محیط های آموزشی مبتنی بر فناوری است. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه های استاندارد سنجش سواد دیجیتال معلمان و شاخص های کیفیت یادگیری دانش آموزان استفاده شده است. ابعاد سواد دیجیتال شامل مهارت های فنی، توانایی جست وجو و ارزیابی اطلاعات، تولید محتوای دیجیتال، ارتباط و همکاری در محیط های آنلاین و استفاده آموزشی از فناوری های دیجیتال در نظر گرفته شد. داده ها با استفاده از روش های آماری پیشرفته و مدل سازی معادلات ساختاری تحلیل گردید تا میزان و نوع تاثیر هر یک از مولفه ها بر کیفیت یادگیری مشخص شود.یافته های پژوهش نشان می دهد که سواد دیجیتال معلمان دارای رابطه مثبت و معناداری با کیفیت یادگیری دانش آموزان است. همچنین نتایج بیانگر آن است که توانایی طراحی فعالیت های یادگیری مبتنی بر فناوری، مدیریت کلاس های دیجیتال، و بهره گیری از منابع آموزشی آنلاین بیشترین نقش را در ارتقای مشارکت، درک مفهومی و انگیزش یادگیری دانش آموزان ایفا می کنند. از سوی دیگر، استفاده هدفمند از ابزارهای دیجیتال موجب افزایش تعامل آموزشی، یادگیری فعال و دسترسی گسترده تر به منابع یادگیری می شود.بر اساس نتایج مدل پیشنهادی، توسعه سواد دیجیتال معلمان می تواند به عنوان یکی از راهبردهای موثر در بهبود کیفیت یادگیری در نظام های آموزشی مورد توجه قرار گیرد. بنابراین، برنامه ریزی برای توانمندسازی معلمان در حوزه مهارت های دیجیتال، طراحی دوره های آموزش حرفه ای و ادغام فناوری های آموزشی در برنامه های درسی می تواند زمینه ساز ارتقای کیفیت آموزش و یادگیری در مدارس باشد. یافته های این پژوهش می تواند برای سیاست گذاران آموزشی، مدیران مدارس و برنامه ریزان درسی در جهت توسعه آموزش دیجیتال و بهبود نتایج یادگیری دانش آموزان کاربردی باشد.