تحلیل ساختاری رابطه میان خودکارآمدی دیجیتال معلمان و کیفیت طراحی فعالیت های یادگیری نوآورانه

تحول دیجیتال در نظام های آموزشی، نقش معلمان را از انتقال دهنده دانش به طراحان تجربه های یادگیری نوآورانه تغییر داده است. در این میان، خودکارآمدی دیجیتال معلمان به عنوان یکی از مولفه های کلیدی توانمندسازی حرفه ای، می تواند بر کیفیت طراحی فعالیت های یادگیری نوآورانه اثرگذار باشد. هدف این پژوهش، تحلیل ساختاری رابطه میان خودکارآمدی دیجیتال معلمان و کیفیت طراحی فعالیت های یادگیری نوآورانه در مدارس متوسطه است.روش پژوهش از نوع کمی و با رویکرد توصیفی–همبستگی و مدل یابی معادلات ساختاری انجام شد. جامعه آماری شامل معلمان مقطع متوسطه بود که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه خودکارآمدی دیجیتال (در ابعاد مهارت های فنی، سواد رسانه ای، مدیریت کلاس دیجیتال و طراحی محتوای الکترونیکی) و مقیاس ارزیابی کیفیت طراحی فعالیت های یادگیری نوآورانه (در ابعاد خلاقیت آموزشی، یادگیری فعال، تعامل فناورانه و ارزشیابی هوشمند) بود. روایی ابزارها با تحلیل عاملی تاییدی و پایایی آن ها با ضریب آلفای کرونباخ تایید شد. داده ها با استفاده از نرم افزارهای آماری و شاخص های برازش مدل تحلیل گردید.یافته ها نشان داد که خودکارآمدی دیجیتال معلمان تاثیر مثبت و معناداری بر کیفیت طراحی فعالیت های یادگیری نوآورانه دارد (β>۰,p<۰.۰۵). در میان مولفه ها، مهارت های طراحی محتوای دیجیتال و مدیریت کلاس فناورانه بیشترین سهم را در پیش بینی کیفیت فعالیت های نوآورانه ایفا کردند. همچنین مدل ساختاری پژوهش از برازش مطلوبی برخوردار بود و توانست بخش قابل توجهی از واریانس متغیر وابسته را تبیین کند.نتایج پژوهش نشان می دهد ارتقای سطح خودکارآمدی دیجیتال معلمان از طریق آموزش های حرفه ای هدفمند، کارگاه های مهارت محور و حمایت سازمانی می تواند به بهبود کیفیت طراحی فعالیت های یادگیری خلاقانه و فناورانه منجر شود. بر این اساس، سیاست گذاران آموزشی و مدیران مدارس می توانند با تمرکز بر توسعه شایستگی های دیجیتال، زمینه تحقق آموزش نوآورانه و یادگیری عمیق را فراهم سازند.