بررسی تاثیر مدل های یادگیری مشارکت گروهی در فعالیت ها مبتنی بر هوش مصنوعی در انگیزش درونی دانش آموزان

هدف این پژوهش بررسی تاثیر مدل های یادگیری مشارکت گروهی در فعالیت های مبتنی بر هوش مصنوعی بر انگیزش درونی دانش آموزان بود. با توجه به گسترش ابزارهای هوش مصنوعی در محیط های آموزشی، ضرورت دارد سازوکارهایی بررسی شوند که از طریق آن ها دانش آموزان نه تنها مصرف کننده فناوری باشند، بلکه با مشارکت فعال، خلق محتوا و حل مسئله در قالب گروهی، درگیر یادگیری عمیق شوند. در این راستا، مطالعه حاضر با رویکردی کاربردی و با بهره گیری از روش نیمه آزمایشی، تاثیر سه الگوی مشارکتی شامل «یادگیری همیارانه»، «یادگیری مبتنی بر پروژه گروهی» و «حل مسئله مشارکتی با ابزارهای هوش مصنوعی» را در مقایسه با آموزش فردمحور بررسی کرد.جامعه آماری شامل دانش آموزان دوره متوسطه بود و نمونه گیری به روش خوشه ای انجام گرفت. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه استاندارد انگیزش درونی و چک لیست مشاهده رفتارهای مشارکتی در فعالیت های هوش مصنوعی بود. تحلیل داده ها با استفاده از روش های آماری پیشرفته نشان داد که مشارکت گروهی در فعالیت های مبتنی بر هوش مصنوعی به شکل معنی داری موجب افزایش احساس خودکارآمدی، درگیری شناختی، علاقه مندی پایدار و لذت از یادگیری می شود. همچنین، نتایج نشان داد که مدل های مشارکتی سبب ارتقای کیفیت تعاملات گروهی، بهبود توانایی استدلال مبتنی بر داده ها، و افزایش حس مالکیت یادگیری در دانش آموزان می گردد.یافته ها حاکی از آن است که ترکیب فعالیت های هوش مصنوعی با ساختارهای گروهی، فرایند یادگیری را از حالت منفعل به فعال و خودتنظیم شده تبدیل کرده و به شکل چشمگیری انگیزش درونی دانش آموزان را تقویت می کند. بر این اساس، پیشنهاد می شود مدارس و معلمان از الگوهای مشارکتی در طراحی فعالیت های هوش مصنوعی استفاده کنند تا علاوه بر ارتقای مهارت های فناورانه، زمینه رشد انگیزه های خودجوش و پایداری یادگیری فراهم شود.