بررسی مدل ساختاری تاثیر «یادگیری مشارکتی تقویت شده با هوش مصنوعی» بر ارتقای مهارت های بین فردی دانش آموزان

مقدمه و هدف: در عصر تحول دیجیتال، ادغام فناوری های نوین در محیط های آموزشی، پارادایم های یادگیری را به سوی رویکردهای تعاملی تغییر داده است. هدف اصلی این پژوهش، تبیین و بررسی مدل ساختاری تاثیر «یادگیری مشارکتی تقویت شده با هوش مصنوعی» (AI-Enhanced Collaborative Learning) بر ارتقای مهارت های بین فردی دانش آموزان، شامل توانایی های ارتباطی، همدلی و کار تیمی است.روش شناسی: این مطالعه به روش توصیفی-پیمایشی و در قالب یک مدل ساختاری انجام شده است. جامعه آماری شامل دانش آموزان مقطع متوسطه بود که از ابزارهای یادگیری مبتنی بر هوش مصنوعی در محیط های گروهی استفاده می کردند. داده ها با استفاده از پرسشنامه های استاندارد مهارت های بین فردی جمع آوری و با بهره گیری از مدل سازی معادلات ساختاری (SEM) و نرم افزار تحلیل آماری، روابط علی میان متغیرها مورد سنجش قرار گرفت.یافته ها: نتایج تحلیل داده ها نشان می دهد که یادگیری مشارکتی تقویت شده با هوش مصنوعی، تاثیر مثبت و معناداری بر ارتقای مهارت های بین فردی دانش آموزان دارد. هوش مصنوعی از طریق شخصی سازی تعاملات، ارائه بازخوردهای آنی و مدیریت پویای گروه ها، به کاهش اضطراب اجتماعی و افزایش اعتمادبه نفس در تعاملات میان فردی منجر می شود. مدل ساختاری پژوهش تایید می کند که نقش میانجی «تعاملات سازنده در گروه»، مسیر اثرگذاری هوش مصنوعی بر مهارت های ارتباطی را تقویت می کند.نتیجه گیری: یافته های این پژوهش بیانگر آن است که هوش مصنوعی در یادگیری مشارکتی تنها یک ابزار تکنولوژیک نیست، بلکه به عنوان یک تسهیل گر اجتماعی عمل می کند. پیشنهاد می شود طراحان آموزشی و متولیان نظام تعلیم و تربیت با تدوین برنامه های درسی مبتنی بر هوش مصنوعی، فرصت های تمرین مهارت های بین فردی را برای دانش آموزان فراهم آورند تا ضمن بهبود دستاوردهای علمی، هوش اجتماعی و توانایی های ارتباطی نسل آینده نیز در بستری هوشمند شکوفا گردد.